CHAPTER 129

1234 Words

JOSHUA BENITEZ Hindi ko maintindihan si Liezel kung bakit biglang - bigla ang hirap niya ng intindihin. Ayaw ko ng ganito kami, hindi ako sanay na magka away kami. Kaya para walang gulo sinunod ko ang gusto niya. Hinatid ko siya sa bahay ng magulang niya. Hindi na rin ako nagtagal at umalis na ako., ni hindi niya ako nakuhang tignan man lang. Ang hirap pala ng ganitong pakiramdam, yung parang sa isang iglap mag isa ka na lang. Sakay ako ng sasakyan ko, pauwi na ako sa bahay ng tumunog ang cellphone ko. Nakita kong tumatawag si Dan. "Hello, Gov." Natanggap na po namin yung regalo ninyong automatic washing machine. " bungad ni Dan sa kabilang linya. "Okay," tipid na sagot ko. "May problema ba, Gov?" nag aalalang tanong ni Dan. "Nagkaroon lang kami ng konting pagtatalo." sagot ko.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD