JOSHUA BENITEZ
“Babe, lumalalim na ang gabi, pumasok na tayo sa loob,” aya ko kay Liezel.
Hinawakan ko ang kamay niya at marahan ko siyang inalalayan na tumayo. Magkahawak-kamay kaming naglakad pabalik sa cabin, habang patuloy pa rin ang kwentuhan namin walang kapaguran, walang sawang balikan ang mga alaala na minsan naming nawala.
“Alam mo,” sabi niya habang naglalakad kami, “parang kulang pa yung isang gabi para ikwento lahat.”
Napangiti ako. “Eh di huwag na tayong tumigil.”
Napairap siya. “Loko.” sabi niya.
Pero hindi niya binitawan ang kamay ko.
Pagdating namin sa cabin, agad kong binuksan ang ilaw. Bumungad sa amin ang pribadong pool na kumikinang sa ilalim ng ilaw—tahimik, payapa… parang ang sarap maligo.
Napatingin siya doon. “Ang ganda…” ani niya.
Lumapit ako sa kanya mu
