LIEZEL DELA CRUZ
Dalawang buwan na simula nang makita kong gumalaw ang kamay ni Gov, pero simula noon, hindi na ito muli pang naulit. Araw-araw akong umaasa na sana aymagkaroon ulit ng himala at muli niya ulita maigalaw ang mga daliri niya. Ngunit para akong naghihintay sa wala, minsan napapanghinaan na ako ng loob. Minsan gusto ko ng sumuko. Pero kapag ginawa ko yun, sino pa ang lalaban para sa kanya. Hindi ko namalayan na maaga pa ay tumutulo na naman ang luha ko.
Mabuti na lang at hindi na rin bumalik dito ang asawa niyang si Carla, at kahit papaano, natahimik ang kalooban ko. Ngunit ang katahimikang iyon ay may halong kaba at lungkot, para bang bawat sandali ay may bigat na hindi ko maipaliwanag.
Hinawi ko ang mabigat na kurtina at dahan-dahang binuksan ang glass door papunta sa v
