LIEZEL DELA CRUZ
“Liezel, huwag ka nang malungkot. Baka dahil lang talaga sa aksidente kaya may mga taong nakalimutan si Josh,” mahinahong sabi ni Kuya Dan habang marahang tinapik ang balikat ko.
Hindi ako agad sumagot. Nakatingin lang ako kay Josh. Pinagmamasdan ko ang bawat galaw niya—ang bahagyang pagkurap ng mga mata, ang pag-angat ng dibdib niya sa bawat paghinga. Ang mapupula niyang labi at ang perpektong hugis nga kanyang mukha.
Gusto kong sulitin ang bawat segundo na makakasama ko siya. Bawat sandali na maririnig ko ang boses niya, kahit hindi man niya ako kilala. Dahil sa kaibuturan ng puso ko, alam kong malapit ko na siyang iwan. Hindi man ngayon, kaya kailangan ko ring magpakatatag. Hindi ko masasabi kung kailan ako aalis pero dahil sa isang pangakong binitawan ko. Lalayo a
