“Gov, dahan-dahan lang,” awat ni Dan.
Ngunit hindi siya pinansin ni Josh.
Sumunod na dumating ang isa pang baso. At muli niya iyong ininom nang parang tubig lamang.
Napailing si Dan. “Ganito mo ba talaga haharapin ‘to?”
Napatawa si Josh, ngunit halatang walang saya ang tawang iyon.
“Alam mo kung ano ang pinakamasakit, Dan?”
Napatingin sa kanya si Dan.
“Hindi yung iniwan niya ako,” dugtong ni Josh habang nakatitig sa laman ng baso.
“Ang mas masakit… sinigurado niyang hindi ko na siya mahahanap.”
Nanahimik si Dan.
Isa na namang baso ang ininom ni Josh.
“Akala ko… kahit paano… may pagkakataon pa akong bumawi,” mahina niyang sabi.
Saglit siyang tumigil bago napangiti nang mapait.
“Pero mukhang tapos na talaga.”
Ramdam ni Dan ang bigat ng bawat salita nito.
Sa unang pagkakataon m
