Napabuntong-hininga ako saka sumandal sa couch.
“Iniisip ko kung paano ako magsisimula ulit sa kanya,” sagot ko.
“Teka… Gov ka, may pera ka, may itsura ka—anong mahirap doon?” biro niya.
Napailing ako.
“Hindi ganun kadali, Dan,” sabi ko. “Hindi na siya yung dating Liezel na madaling mapatawa o mapasunod.”
Naalala ko yung mga mata niya… Yung sakit, yung pagod. At yung galit na pilit niyang tinatago.
“Nasaktan ko siya nang sobra,” dugtong ko. “At alam kong hindi sapat yung sorry lang. Malaki ang naging kasalanan ko sa kanya, kaya nahihirapan siyang patawarin ako.”
Natahimik si Dan saglit, parang nag iisip ng tamang salitang sasabihin niya sa akin.
“Kung ganun… huwag mong madaliin,” sabi niya. “Kung gusto mo talaga siya, patunayan mo. Gawin mo ang lahat para makita niyang karapat-dap
