Jea Raine Serrano’s POV
Nagulat na lang ako nang biglang pinaandar ni Rafael ang sasakyan at pinaharurot ng takbo. Ako ay napahalukipkip na lang dito sa backseat habang napatulala na nakatingin sa dinadaanan namin.
Ilang sandali lang ay dumating na kami ni Rafael sa pupuntahan namin. Walang kibo akong lumabas ng sasakyan agad habang nag-tatanggal pa lang si Rafael ng seatbelt. Padabog kong isinara ang pinto at inilibot ang tingin sa pinagdalhan sa akin. Isang restaurant iyon. Bigla na lang akong nanlumo. Mas gusto ko kasi na umuwi na lang sa bahay dahil sa sama ng loob ngayong araw.
Kinuha ko na lang ang cellphone sa bag ko at nag-dial ng number ni Yaya.
“Hello, yaya!” bungad ko sa kabilang linya ng agad na sinagot ang tawag ko. Si Rafael naman ay nakababa na ng sasakyan ay papalapit
