Jea Raine Serrano’s POV
“Dad! Please, lumaban ka! Please please please!”
“Rafae! Tama na!” yakap ko kay Rafael na sinusuntok ang dingding dito sa may labas ng operating room.
Tumingin pa ako sa paligid at pinagtitinginan na kami dito sa hallway ng ospital kung saan sinugod si Daddy Ricardo.
“Makakaligtas si daddy, babe.” Pilit kong pinapakalma ang asawa ko. Umaalog na ang balikat nito kaya pinilit kong paharapin ito sa akin.
“JR, babe, anong kasalanan ni daddy?” Nagulat ako nang makita ang mukha ni Rafael. Umiiyak ito.
Nadurog ang puso ko sa nakita. Durog na nga ang puso ko dahil sa pagkamatay ng ama ko. Tapos sabayan pa nang masamang nagyari sa ama naman ni Rafael. Sobrang kamalasan naman ang nangyayari sa akin… sa amin ni Rafael na parang bawal kaming maging masaya.
Sobrang dami
