Chapter Thirty Two

2562 Words

Chapter Thirty Two Mabilis ang mga paglipas ng araw heto ako ngayon nakakalabas labas ng mag-isa. Napagalaman kasi nina Daddy na yung tumawag na number sa akin ay wala na dito sa pilipinas ang huling ping niya. Kaya naman naging mas maluwag na sila sa ako ngayon. Grade 12 na ako at I basically do whatever I want now. May mga bagay lang na nakakalungkot na nangyari. Si Jace ay bumalik na ng cagayan dahil kailangan ni Tito ng kasama sa company nila. Doon niya ipinagpatuloy ang kanyang pag-aaral, ayaw ko man siyang umalis dito dahil masyado na akong nasanay na kasama ko siya. Pero wala naman akong magawa dahil Tito need someone that can help him. Kaya mag-isa muli ako sa bahay, ngunit dinagdagan naman nina Mommy ang katulong sa bahay namin para hindi daw ako mainip. Panay din naman ang bi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD