ท่าทางหมดอาลัยตายอยากของคนข้างกายจุดรอยยิ้มบนมุมปากได้รูป อรนลินดูง่าย คงกำลังคิดถึงชีวิตตอนนี้ของตัวเอง
ปฏิพัทธ์ดึงตัวขึ้นนั่ง ยื่นมือไปจับหลังศีรษะเล็ก ทำให้ใบหน้าพริ้มเพราเงยขึ้นมามองรวดเร็ว แววตาระแวดระวัง
“ฉันจะให้เงินเดือนเธอห้าหมื่นสำหรับค่าที่ดูแลห้องดูแลฉัน”
รวมกันก็มากโข แต่...จะได้ใช้หรือเปล่า
สาวน้อยนิ่วหน้า
“ไม่พอใจเหรอ”
“เปล่าค่ะ”
“ทำหน้าแบบนั้นทำไม”
“ไม่รู้จะมีชีวิตได้ใช้หรือเปล่า”
พึมพำออกมาแล้วก็สะดุ้งรีบยกมือทั้งสองปิดปากตัวเอง มองเขาตาโต
ปฏิพัทธ์กระตุกมุมปาก บีบมือที่จับศีรษะเล็กเบาๆ ปลายจมูกโด่งเฉียดนวลแก้ม เอ่ยริมกรอบใบหู
“ทำตัวว่าง่ายๆ จะได้น่ารัก น่าเลี้ยงนานๆ”
อรนลินผงะ มือหลุดจากกันทำให้ตัวเอียงไปด้านข้าง เธอใช้มือยันพื้นไว้ทันจึงไม่ล้ม ได้แต่นิ่วหน้ามองคนที่ทำท่าเหมือนจะหอมแก้ม พุ่งตัวลงไปในน้ำ ว่ายไปขึ้นอีกฝั่ง
คนบ้า... ทำให้ใจหายใจคว่ำเก่งเหลือเ
