ปฏิพัทธ์ส่ายหน้าอีกรอบ ปากแย้มเผยอนั้นมันดูเชื้อเชิญให้แนบปากลงปิดเสียจริงๆ หลับก็ยังจะยั่วเขาอีก
“เด็กขี้ยั่ว”
นิ้วชี้เคาะหน้าผากมนไปสองที หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ร่างสูงลุกขึ้น มองเวลาพบว่าสิบเอ็ดโมงเช้าแล้ว
เห็นทีว่า เขาคงต้องจ่ายค่าจ้างอ่านเอกสารเป็นอาหารมื้อเที่ยงซะแล้ว
ชายหนุ่มยอมผละห่างเข้าครัว เปิดตู้เย็นมองหาวัตถุดิบสำหรับทำอาหาร ในตู้พร้อมพรั่งทั้งเนื้อสัตว์และผักผลไม้ รวมไปถึงพวกเครื่องดื่มต่างๆ ซึ่งเขาให้ชลวัสจัดหามาเติมไว้ตลอด แม้จะรู้ว่าแม่บ้านของตัวเองทำอาหารไม่เป็นก็ตาม
ครึ่งชั่วโมงต่อมา กลิ่นหอมฉุยก็รบกวนการนอนของอรนลิน หอมยั่วยวนอยู่ตรงปลายจมูกจนเธอต้องตื่นขึ้นมา
“หอมจัง”
สาวน้อยสีหน้าสีตาอย่างไม่ห่วงสวย ก่อนจะเดินตามกลิ่นเข้าไปในครัว
พ่อครัวตัวโตกำลังคีบบางอย่างออกจากหม้อนึ่งไฟฟ้า
“เสร็จพอดี หิวหรือยัง”
อรนลินมองสิ่งที่อยู่บนจานสองใบสลับกับมองหน้าคมสันแล้วมองจ
