Chapter 57 อ่อยกันเหรอ

1011 Words

ไม่รู้เมื่อไหร่ที่ความเจ็บแสบสันแปรเปลี่ยนเป็นความซ่านเสียว ไม่รู้ตอนไหนที่เธอเกร็งสะบัดขยับบั้นท้ายร่อนลอยรับจังหวะแรงร้อนนั้น อรนลินรู้แค่ว่า ไม่ไหวแล้ว ความเสร็จสมก่อนหน้าดูด้อยค่าเมื่อเทียบกับมวลมรสุมมหึมาที่กำลังปั่นป่วนอยู่ในช่องท้องและร่างกายเธอจนน้ำตาหยดริน ที่สุด เธอก็ปิดตาปี๋ เมื่อทะยานถึงจุดสูงสุดแห่งอารมณ์อีกครั้งอย่างรุนแรง เนื้อตัวท่อนบนแอ่นหยัด ร่างกายสะบัดระริก ขาหนีบฝ่ามือใหญ่แน่น เช่นเดียวกับนุ่มเนื้ออุ่นชื้นที่โอบกระชับรัดรอบความเป็นชายอย่างรุนแรง ปฏิพัทธ์พ่นเสียงคำราม ตวัดขาเรียวงามขึ้นพาดบ่ากว้าง โน้มตัวลงเท้ามือบนที่นอนข้างร่างงาม หวดโหมสะโพกโจนจ้วงฝ่าแรงดูดรั้งและบีบรัดด้วยจังหวะเร่งรัว หนักหน่วง ล้ำลึก ร่างเล็กไถลเคลื่อนคลอน เธอตาเบิกโต เมื่อความเสียวซ่านทวีขึ้นทั้งที่ยังไม่สร่างจากหูตาพร่าพราย ตวัดมือเกาะเกี่ยวบ่ากว้าง จิกข่วนลำไหล่เขาอย่างลืมตัว ร่างทั้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD