เขาเอ่ยชื่อเมืองเล็กๆ เมืองหนึ่งพร้อมเปิดฝากล่อง กลิ่นหอมๆ ของอาหารทำให้อรนลินสนใจมากกว่าเมืองที่เธอไม่รู้จัก
“น่ากินจัง” เธอช่วยเขาเปิดฝากล่องอื่นๆ และหยิบจานกับช้อนส้อมมาเตรียม
“หิวก็กินได้เลย” ปฏิพัทธ์หยิบแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเบาะยาว ทอดสายตามองสาวน้อยที่เริ่มตักอาหารใส่จานแบ่งของตนเอง เขาให้เชฟที่มากับเรือทำไว้ให้ก่อนพวกนั้นจะขึ้นไปพักผ่อนบนเกาะ
เมนูง่ายๆ ที่เป็นทั้งมื้อเย็นและกับแกล้ม ข้าวผัดปู ปลาทับทิมลุยสวน ไก่อบ ทอดมันกุ้ง หมูทอด ต้มยำ
“อร่อยไหม”
“อร่อยค่ะ”
เขาเห็นเธอตักชิมทุกอย่าง ที่ตักบ่อยเป็นเมนูปลา แต่ไม่ยอมแตะเครื่องดื่ม
“ไม่ดื่ม”
“อุ่นกลัวเมาค่ะ”
“เมาก็ไม่เห็นเป็นไร”
“กลัวเดินตกทะเลมั้งคะ”
อืม... ปฏิพัทธ์หรี่มองหน้าใสๆ อมยิ้มกริ่ม เขายกแก้วขึ้นกระดก ก่อนจะยื่นแก้วให้เธอรินให้
หนูตัวน้อย... เริ่มพัฒนาสกิลการยอกย้อนเก่งขึ้นทุกวัน
อรนลินจำ
