ตลอดเวลาที่ต้องแนบชิดนัวเนียกันนั้น เส้นสายอุ่นอ่อนกลับพาดผ่านใจกลางความรู้สึก จิ้งจอกที่เธอเห็นเป็นตัวร้ายกลับไม่เคยล่วงล้ำกล้ำกรายร่างกายเธอมากมายนักแม้เขาเกิดมีอารมณ์ อดเปรียบไม่ได้
ปฏิพัทธ์ไม่เคยมองเธอด้วยสายตาโลมเลียกะลิ้มกะเหลี่ย ผิดกับเพื่อนๆ ของเขา
ไม่เคยบังคับจับปล้ำอย่างที่เธอนึกกลัว แม้เขาสามารถทำได้โดยไม่มีใครเอาผิดเอาความใดๆ ด้วยได้ด้วยซ้ำ
ใจไม่รักดีของเธอก็พานจะวูบๆ วาบๆ หวามไหวไปกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ซ่องสุมลงในหัวใจทุกวันๆ
“บ้าน่าอุ่น หยุดคิดเรื่องแบบนั้น มันเป็นไปไม่ได้หรอก”
สาวน้อยเอ็ดตัวเอง ก่อนจะลุกจากอ่างเข้าไปอาบน้ำล้างสบู่แชมพู พลางตอกย้ำใส่สมอง
ปฏิพัทธ์เป็นเจ้านาย เธอ...เป็นแค่เชลยบ่าว
หลังอาบน้ำเสร็จ อรนลินเกิดอาการลังเลหน้าร้อนผะผ่าวขึ้นมาอีก เพราะไม่มีเสื้อผ้า การกระโจมอกด้วยผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ออกไปก็คงไม่น่าดูเท่าใดนัก ไปเขย่งเปิดตู้หวังจะหาผ้าอีก ในนั้
