Tek yapmak istediğim, karanlığına dokunmaktı. Bana ne olacağını önemsemeden, sadece yanında olmak ve karanlığına ortak olmak istemiştim. Geçmişin tozlu raflarında, yeni gelin gibi taze ve ürkek olan korkularının, pişmanlıklarının içinde kaybolduğun karanlığına dokunmak, orada kendime bir yer açmak istemiştim. Belki karanlığına bile karışmayı kabul edebileceğim bir istekti bu... ...çünkü senin karanlığın benim için yaşanacak en güzel yerdi... .... senin karanlığındı neticede ...ve sen vardın orada... Nereden bilebilirdim benim ışığımın seni yok edeceğini? Ben, ben sadece sana dokunmak istemiştim... Nasıl bilebilirdim güneş doğunca, yıldızların yok olacağını? Sadece kendimi düşünüp, seni sevdiğim için, sadece senin yanında olmak istediğim için senin yok olmana sebep olmam beni nasıl

