[Sydney Paralejo's POV] I stood up from my bed and remained standing for about 10 seconds before going out of my room. I breathed in heavily before letting all my nervousness escape from my lungs as I took a step towards the door. Wala akong oras pa para maghanda dahil alam kong patungkol kay Cairo ang pinunta nila rito. Nauna na si Mama na lumabas ng kwarto. I followed her outside habang nakatingin lamang sa sahig dahil hindi ko alam kung kakayanin ng konsesya ko na tignan sa mga mata ang mga magulang ni Cairo. It was as if time was moving at a slower rate, and the world moved at a slower pace, dahil sa kaba na aking nararamdaman. Sitting right in front of us are Cairo's mom and dad. I only managed to look at their shoes. Hindi ko magawang iangat ang mga mata ko sa kanila as I fidge

