เมื่อคืนกว่าผมจะได้นอนผมพาอันดาตะเวนทัวร์รอบห้องสำรวจทุกซอกทุกมุมจนขาผมสั่นไปไม่เป็น อันดาหลับไปก่อนปล่อยผมนอนดูดนมนอนอย่างมีความสุขและอ่อนล้า เธอคือแม่มดสูบพลังผมไปจนหมด
"หนูครับตื่นได้แล้วครับสายแล้วหนูไม่หิวเหรอครับ หรือว่าหนูกินเฮียอิ่มตั้งแต่เมื่อคืน สายนี้หนูจะกินเฮียอีกไหมครับ" ผมลุกขึ้นมานั่งพิงที่หัวเตียงมองยัยตัวเล็กที่สูงแค่อกนอนเหยียดตัวหลับพริ้มไม่สนใจคนนอนอยู่ข้างๆอย่างผมที่สะกิดแล้วสะกิดแล้วสะกิดอีก หรือจะลักหลับดีวะคงตื่นเต้นน่าดูความคิดเจ้าเล่ห์พลันผุดขึ้นในหัว
"อืม~~อย่ามากวนจะไปไหนก็ไป" อะไรวะไล่ผมเฉยเลยยัยเตี้ย ตั้งแต่รู้จักกันมาเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เอาแต่ไล่ผมไป ส่วนคนอื่นที่ผมเคยผ่านมาก่อนมีเธอมีแต่คอยไล่จับ หรือว่าเมื่อคืนนี้ผมทำอะไรไม่ดีหรือเปล่าไม่น่าใช่เพราะเธอร้องทั้งคืนจนเสียงแหบ
"หนูจ๋าทำไมหนูเป็นคนอย่างนี้ล่ะครับได้กินเฮียตัวเป็นๆเฮียเสียหายนะครับ หนูจะมาไ
