Kapı kapandığında sessizlik bir boşluk gibi odaya doldu.
Az önce dört silahlı adamın durduğu yerde artık yalnızca sokak lambasının solgun ışığı vardı. Ama o boşluk güven vermiyordu. Daha çok bekleyen bir şey hissi taşıyordu.
Aras kapıya yaslandı.
Uzun süre konuşmadı.
Defne pencerenin önüne yürüdü. Perdeyi aralamadı. Dışarı bakmadı. Sadece camdaki yansımasına baktı.
Meryem mutfak tezgâhına yaslanmıştı. Ellerini kavuşturmuş, başını hafifçe eğmişti. Bir öğretmenin öğrencisini izlediği o garip mesafeyle.
Aras sonunda konuştu.
“Bunu neden yaptın?”
Soru Meryem’e yönelmişti ama odadaki herkes biliyordu ki bu soru yalnızca bilgi istemiyordu. Güven istiyordu.
Meryem cevap vermedi.
Defne döndü.
“Çünkü bizi görünür yapmak istedin.”
Meryem bakışını kaldırdı.
“Ve sen bundan korkmadın.”
De
