29
Mitch Willson Now, I don't know how to deal with him. I felt guilty about everything he explained. Oo nga he asked me to trust him and I said yes, nagtiwala ako kahit di ko alam ang lahat. But now I know everything, parang wala na akong lakas para harapin siya. I gave up on him, pinagkait ko ang mga bata sa kanya. Ako pala ang sumira ng lahat. Umupo ako sa paanan ng puno at doon nagisip-isip ayaw ko muna siyang makita, pero magkasama pala kami sa iisang bubong. Bahala na kung anong mangyayari. "Mitch!" Napalingon ako sa tumawag sa pangalan ko natatakot ako na harapin siya. Wala na akong mukha na maihaharap sa kanya. "Babe!" Nag tago ako sa tabi ng puno, malaki naman ito kaya di na niya ako makita dito. Hangang sa di ko na marinig ang boses niya. Mukhang nakaalis na siya
- Writer
