ASKERİM (+18)

Lidya Akay Amerika. Babamın vefatının üzerinden tam kırk gün geçti. Hâlâ onu çok özlüyorum. 27 yaşıma kadar yanımdan biran olsun ayrılmamıştı, canım babam. Bu ölüm bizi sonsuza dek ayırdı. Sarı saçlarımı ve yeşil gözlerimi öyle içten severdi ki, eriyip biterdim. Babam malesef böbrek hastasıydı ve uzun yıllar tedavi gördü. Malesef o güzel canı fazla dayanamadı. Babam, annemle Türkiye'de tur gezisinde tanışıp evlenmişler. Babam rehberlik yapıyormuş. O zaman birbirlerine aşık olup evlenmişler. Babamda sonra annemle birlikte Amerika'ya yerleşmiş. İşlerine burda devam etti. Babam, Türk olduğu için, Türkçe dilimde çok iyi, yabancı dilimde. Annem de babam sayesinde Türkçe'yi baya öğrendi.. Ben burda ressamlık yapıyorum. Çizimlerim gayet iyi fakat son zamanlarda bazı değişik suç örgütleri; onlara, karanlık ve suç dünyasını ifade eden, kanı simgeleyen çizimler yapmamı istediler. Ücret olarak çokta iyi bir fiyat verdiler ama bu örgüt meğersem, pek sağlam pabuç değilmiş. Yakın arkadaşım olan Misyona'ya durumu anlatınca, bana uzak durmam gerektiğini söyledi. Aşırı belalı tiplermiş. Tek amaçları; ölüm ve kan akıtmak dedi. Bunlar seni neden gözüne kestirdi anlamadım ama Lidya uzak dur kızım dedi. Çok merak ettiğim için, akşam biraz internetten araştırdım. Cidden de bu örgütle ilgili hiç iyi şeyler yazmıyor. Tek hedefleri ölüm, öldürmek ve kan akıtmak. Zaten benden de o tarz resimler yapmamı istediler. Aşırı tedirgin oldum. Yarın arayıp kendileriyle çalışmayacağımı söylerim. Ben gelemem öyle şeylere.. Annemle yatmadan biraz sohbet ettim. Gelen tekliften ve tehlikesinden bahsettim. Annem asla bulaşmamam gerektiğini söyledi. Çok haklı. Tehlikeli tipler bunlar. Sabah olunca, işe giderken bu örgüt görevlisini aradım. Tekliflerini kabul etmediğimi söyledim. Aşırı sinirlendiler. Bu sizin için kötü olacak dediler. Neden kötü oluyor, ben ne yaptım ki? Teklifi kabul etmek zorunda değilim sonuçta.. .. 1 Hafta Sonra Teklifi red ettim ama bu örgüt beni rahat bırakmıyor. Sürekli tehdit mesajları atıyor. Yoluma, yöreme değişik adamlar çıkıp tehdit ediyor. Artık çok korkmaya başladım. Annem, buralardan gitmemi söylüyor sürekli. Kısa bir süre git, kendini unuttur diyor. Ben nereye gideceğim, ne yapacağım hiç bir fikrim yok. Bu adamlar neden peşime düştü böyle anlamıyorum. Annem, Türkiye'de Bingöl'de babamın çok yakın bir asker arkadaşı olduğunu ve kendisinin Albay olduğunu söyledi. Askerdeyken, babam onun birşey olmuş ve hayatını kurtarmış. Albay; sürekli sana bir can borcum var. Ne zaman ne işin düşerse, beni ara demiş. Anneme de ölmeden önce o arkadaşından bahsetmiş. Olurda ileride başınıza birşey gelirse, çekinmeden onla irtibata geçin diye söylemiş. Annem telefon numarasını verdi. Kendin ara ve durumu anlat dedi. Gerek yok diye pek umursamadım. Numarayı çantama attım. .. Telefonuma gelen tehdit içeren mesajlar ve saçma sapan görüntülerin ardı arkası kesilmiyor. Bizimlen çalışmayı kabul etmezsen, sonun kötü olacak diyorlar. Bunlar baya değişik yapıda bir örgüt. Kendilerine illa çalışmalarını istiyorlar. Onlara hayır demek mümkün değilmiş, öyle dediler.. Artık mecbur kalıp, annemin verdiği numarayı aramak zorunda kaldım. Albay Mehmet Kayalı. Babamın en yakın dostlarından biri. Telefonu çok güzel ve sevecen bir şekilde açtı. Albay'a kendimi tanıtıp, kim olduğumu söyledim. Aşırı mutlu oldu. Hep kızımlı konuştu bana. Tufan'ın kızı benim kızımdır, dedi. Kendisine işim düştüğünü ve başımdaki beladan bahsettim. Bir örgütün iş teklifini red ettiğim için bana kafayı taktıklarını ve başımın belada olduğunu söyledim. Annemin biraz izimi kaybettirmem gerektiğini söyleyince; hemen buraya Bingöl'e geliyorsun dedi. Seni burda hem misafir ederiz, hemde koruruz kızım canını sıkma dedi. Hemen internetten İstanbul aktarmalı uçak bileti aldım. Ben nereye gidiyorum, ne yapıyorum hiç bir fikrim yok. Annemde bu süre zarfında, buralarda olmayacak. Kanada ya teyzemin yanına gidecek. Belki bana ulaşamayınca annemle irtibata geçebilirler diye. Yarına Bingöl"e uçuyorum. Türkiye'de hiç bilmediğim bir yer. Babam ve annemle İstanbul'a ve Ankara'ya gitmiştim ama Bingöl bana çok uzak bir yer. Bakalım beni neler bekliyor. Neyse bir ay kalıp, geri dönerim. Bingöl asla bana göre bir yer değil. .. .. İstanbul aktarmalı bir şekilde, Bingöl'e geldim. Albay Mehmet amcayla sürekli irtibatta olduk. Kendisi çok önemli bir toplantıda olacağı için, beni almaya üç askerini göndereceğini söyledi. Nasıl tanıyacağım onları deyince; üniformalı olacaklar ve içlerinden biri senin adının yazılı olduğu pankartı tutacak dedi. Çok komiğime gitti. Böyle şeyler sadece dizi ve filmler de olur sanırdım. İç hatlar kısmından çıkıp yürümeye başladım. İleride üç tane asker kıyafetiyle birilerini gördüm. Gerçektende birinin elinde benim adımın yazılı olduğu pankart vardı. 🪧 Lidya Akay 💋 ve öpücük işareti.. O ne alaka şimdi. Neden öpücük işareti anlamadım. Neyse elbet sorarım. İyice onlara yaklaşınca, yanlarına gidip; "Selam beyler, ben pankartta adı yazan ve yanında öpücük simgesi olan Lidya Akay oluyorum. Sanırım Mehmet Albay'ın gönderdiği askerler sizlersiniz," diyerek pankartı tutan askerle tokalaştım. Baya şoka girdi. Ne oldu ben hiç birşey anlamadım.. "Merhaba Lidya hanım. Bende Uzman Çavuş Soner Sarı," diyerek pankarttan arda kalan eliyle selamlaştı. Yüzüme şaşkın şaşkın bakıp; "Lidya hanım siz Türkçe biliyor musunuz? Albay'ım, yabancı ülkeden geliyor deyince ben Türkçe bilmiyorsunuz sandım." "Anladım, ama öpücük ifadesini anlayamadım? O ne alaka," diye sorunca arkasında duran diğer üniformalı asker kafasına vurup; "açıkla bakalım şimdi Lidya hanıma durumu salak herif," diyerek konuştu. Sonra oda kendisini tanıttı; "Lidya hanım bende, Üsteğmen Burak Atmaca. Çok memnun oldum ve hoşgeldiniz tekrardan. Albay'ım sizi bekliyor, gidelim mi?" diye sordu. Başımla onayladım. Bu iki askerin bir tık arkasında telefonla konuşan ve sonunda kapatıp bize dönüp; "Hadi asker! Bitmedimi laklak yapmanız. Hemen karakola gitmemiz lazım," diyerek iki askere sert konuşan o askere ters ters baktım. Benimle diğerleri gibi tanışmadı. Neden acaba. Ben yanına doğru gidip; "Selam uzaylı, insanlar ilk defa gördükleri birilerine selam verirler. Az önce arkadaşlarının yaptığı gibi," dememle onlar benim arkadaşım değil askerlerim, dedi. Değişik bir model buda. "Neyse ben kendimi tanıtayım sana uzaylı arkadaş. Ben Lidya Akay, memnun oldum," diyerek elimi uzattım. Ama elini bana uzatmadan, "memnun oldum. Bende Yüzbaşı Kerim Alper," diyerek arkasını dönüp uzaklaştı. Diğer iki asker bana baktı. Pankartı tutan ve Çavuş muydu neydi tam idrak edemediğim Soner, arkasından deli işareti yapıp, gitti. Vay be, vallahi belalı tipleri çekiyorum gerçekten. Adam, bildiğin net uzaylı.. Geldikleri arabanın arkasına Soner ile birlikte oturduk. Burak denilen asker şoför koltuğuna, uzaylı askerde, ön yan koltuğa oturdu.. Yola devam ederken, Soner'e sordum; "Pankartta neden öpücük işareti vardı? Beni yabancı dediklerinde ne geçirdin aklından. Tavlamayı düşündün değilmi? Bak benim tersim pistir. Ben öyle senin bildiğin kızlardan değilim haberin olsun," dememle bizim uzaylı bey güldü. Arkadan ona konuşarak; "Hayırdır ya çokmu komik?" diye sordum. "Komik," diyerek çok kısa bir cevap verdi. Soner'e dönüp, " bu ne ayak," diye sordum. Sessizce kulağıma eğilip, "canını seviyorsan ona bulaşma. Dediğin gibi uzaylı dan bir tık hallice biri. Bizim komutanımız. Aramızda kalsın çok gıcık bir tip ama mecburen seviyoruz. Aşırı sinirli ve uyuz bir tip. Pek insan sevmez. Mesela beni hiç sevmez. Yıllardır aynı timdeyiz ama beni pek sevmez," dedi. "Eee seni sevmiyorsa, neden aynı yerdesiniz?" "Sevmediği insanlarla daha iyi anlaşıyor. Öyle cins biri işte. Ama bak aramızda tamam mı? Bu arada senle kanka olalım mı Lidya? Benim hiç kankam olmadı." "Ya sen alem birisin. Olalım bakalım. Benimde pek kankam olmadı. Yani o ne demek bilmiyorum bile." "Ya işte samimi candan, kandan kardeş gibi arkadaş olacağız, kabul mü?" "Çok ilginç birisin. Bende zaten normal insan sevmem, kabul kanka," diyerek biraz gülüştük. Uzaylı Yüzbaşı önden arkaya ters ters baktı. Bir zaman sonra karakol dedikleri yere geldik. Arabadan inip, biraz ilerleyince hafif babam yaşlarında birini gördüm. Yanıma gelip bana sarıldı. "Hoşgeldin kızım. Ben Mehmet amcan,"diyerek sarıldı. "Artık bana emanetsin güzel kızım. Gözün arkada kalmasın,"dedi. Sen şimdi biraz içeride dinlen. Akşam seni bize götüreceğim. Eşim, Tülay'la tanışacaksın dedi. Ama benim biraz işlerim var. O arada sen bizim Yüzbaşı Kerim'in odasında otur ve bekle o sana eşlik eder dedi. Ayy bu uzaylı adam mı bana eşlik edecek? Hay Allah'ım, neyse başa gelen çekilir diyerek o önden, bende arkasından odasına doğru gittim. Bir odanın önüne gelince, kapıyı açıp; "geç" dedi. Geçmi? Cidden uzaylı bu adam. Bir kadına nasıl davranması gerektiğini asla bilmiyor. "Pardon ama geç demek, nasıl bir üslup. Kendinize gelin. Karşınızda bir kadın var. Düzgün davet eder misiniz beni?" dedim ama hiç umursamadan içeriye geçti ve masaya oturdu. Oturduğu yerden bana bakıp; "geliyorsan gel, gelmiyorsan kapıyı kapat," dedi ve önündeki dosyalara bakmaya başladı. Lan pis uzaylı.. ben seni çiğ çiğ yerim be. Sen beni daha tanımıyorsun. Sen kimsin ki, bana böyle davranıyorsun. Sinirle içeriye geçip, bütün gücümle kapıyı hızla çarptım.. "Pardon elimden kaçtı," diyerek masanın önündeki sandalyeye oturup bacak bacak üstüne attım. Giydiğim etek kısa olunca, bütün bacaklarım ortaya çıktı. Biran gözü bacaklarıma gidip, hemen kafasını çevirdi. Her erkek gibi, buda güya nefis terbiyeciliği yapıyor. Uğraşacağım senle uzaylı. Sen görürsün..