Kerim Alper
Karakolda işlerim bitince, annemle konuşmak için ilk önce oraya uğrayacağım sonra eve geçeceğim. Annemle ciddi ciddi bu konuyu konuşmam lazım. Anladık; Lidya'yı istemiyor, onada tamamız ama durup, durup kızın karşısına çıkmayacak. Madem bize resti çekti, bizden uzak duracak..
Bu düşüncelerle annemlere geldiğimi fark ettim. Arabadan inip, zile basınca kapıyı bana Kübra açtı.
"Abi, hoşgeldin. Buyur geç."
"Hoşbulduk güzelim. Annem nerede?"
"İçeride abi. Bir sıkıntı yok inşallah."
"Sıkıntının büyüğü içerdeyken, başkasına ne hacet güzelim," dedim ve salona geçtim.
Koltukta öylece oturmuş, el işi yapıyordu. Ah anne ah! Şurda öylece masumca oturan ve sadece el işini yapan kadın olsan keşke. Etliye sütlüye karışmasan ne olur sanki. Oğlum seviyorsa, başım gözüm üstüne desen; bu
