Kerim Alper
Annemler de akşam yemeği ve çay olayını atlattıktan sonra eve geçtim. Annem, kal diye çok ısrar etti ama aklım evde ve Lidya da. O evdeyken, gönlüm burda kalmaya razı olmadı. Normalde buraya geldim mi hiç eve geçmem, sabah burdan karakola giderdim. Ama artık normal bir durum yok. Benim karım var. Hemde en güzelinden. Canım karım benim. Öyle özledim ki, daha görmeyeli sadece bir kaç saat oldu. Eve gelip üzerimi çıkarıp öylece yatakta şortla kaldım. Saat geç oldu ama belki uyumamıştır, düşüncesi ile mesaj attım.
Ben;
Galiba ben karımı özledim. Onu görmeden de gözüme uyku girmeyecek bes belli. Çünkü karım beni kendine çok alıştırdı.
Diye yazıp yolladım.
Lidya'm;
Tam uyumak üzereydim hayatım. Bende seni merak etmiştim. Hemen çıkıyorum yukarıya sen kapıyı aç bana.
Diye yazmış
