Lidya Alper
Arabanın camından baktım, baktım, baktım...
Boşluğa baktım.
Bıraktığım adama baktım.
Onun, o gözlerine baktım.
Bana ilk öpücüğümü kondurduğu o dudaklarına baktım.
Kerim'den böyle ayrılmak zoruma gidiyor ama ben mecburum.
Beni getiren araç, lojmanın önüne geldi. İnip eve çıktım. Bu eve son girişim. Artık çok eminim.
Odama geçip, hemen duşa girmek için hazırlandım.
Duşa girince sıcak suyun altında, dakikalarca ağladım. Şuan Kerim içeride olsa, gidip ona sıkıca sarılsam, herşeyi unutacakmış gibi hissediyorum.
Duştan çıkıp, hemen üzerimi giyinip, valizimi son kez kontrol ettim.
Parmağımdaki tek taş yüzüğü yatak odasındaki konsolun üzerine koydum. Artık bana ait olmasına gerek yok.
Benim olmasına hiç gerek yok.
Telefonun alarmını kurdum. Saat 04.30 gibi uyanır hemen
