CHAPTER 9

2901 Words
RAVEN'S POV BAGO ako lumabas ng library ay ginamit ko ang kapangyarihan ko. May mga sumusunod sakin kanina pa. Di sila pumapasok sa loob ng library mukhang inaabangan lang nila akong makalabas bago atakihin. Kaya ko silang gamitan ng kapangyarihan ko kahit di ako nakatingin sa kanila. Di tulad ng iba na kailangan pang matingnan ang mata nila para mapasa ilalim ng ilusyon ng di nila alam. Nang makita kong napasa ilalim na sila ng ilusyon na ginawa ko ay mabilis akong nagtago. Gumawa ako ng ilusyon na nakita nila akong naglalakad papunta sa dorm ko. Siyempre baka maghinala sila na ako ang babae pumapatay sa mga kasamahan nila. Mabuti ng nag-iingat saka nararamdaman kong may isa pang aura. Mukhang sinusundan din ako ng isang yun. Malakas ang aura nya kaysa sa mga tenebris. Who's that? His aura looks familiar Kung sino man yung taong nagpapapatay sakin mukhang wala talaga syang balak na tigilan ako. Diba sya nagsasawa na magpadala ng mga alagad nya pero wala namang makakakabalik sa kanya? Di ata sya nauubusan ng mga alagad. Kaya nagsimula akong mag-imbistiga. Nalaman kong mga tenebris sila. Base sa mga nalaman ko tanging ang dark king lang ang may kakayahang magbigay ng utos sa mga tenebris. Ang dark king ang namumuno sa lahat ng mga tenebris kasama na ang mga demons. Ang pinagtataka ko wala naman akong natatandaang may nagawa akong mali sa kanya. Baka isa sya sa mga nakasagupa ko habang nasa mortal world ako? I don't know. Simula noong napalaban ako noon ng una akong pumunta sa library. Naging sunod-sunod na ang pagsugod nila. Sa tuwing mag-isa ako kaya nga naging handa na ako. Lagi kong dinadala yung hood ko. Hindi pwedeng may makakita sa itsura ko. Kapag nga nakikipaglaban ako kalahati lang ng aura ko ang nilalabas ko dahil sigurado akong kapag nilabas ko ang lahat mararamdaman yun ng ibang mga estudyante. Mabilis akong nagtago sa isang malaking puno saka mabilis na nagpalit. Mabilis akong pumunta sa harap nila. Nakita ko pang napaatras sila ng makita ako. Kalahati pa lang yan ng aura ko pero takot na takot na sila pano kaya kapag nilabas ko ang lahat baka mapaluhod na lang sila sa takot. Gustuhin ko mang makita iyon pero hindi pwede. "I-ikaw! Ikaw siguro yung dahilan kung bakit di nakakakabalik lahat mga tenebris na pinapadala ng dark king para patayin ang babaeng nerd na iyon!" sigaw ng isang tenebris na halata namang pilit na pinagtatakpan ang takot na nararamdaman nya "And so what?" I coldly said "You b***h! Why are you protecting that girl?" Lagi na lang ba nilang itatanong yan? Pakialam ba nila? Di ko sila sinagot. Humikab na lang ako hindi dahil sa inaantok na ko. Gusto ko lang talaga silang asarin. "Let's just end this. I don't have time to have a chitchat to you. I wanted to rest" Mabilis kong hinugot ang katana ko sa likod ko. Saka sila sinugod. Wala akong oras makipaglaro marami pa kong kailangang gawin. Nilibot ko ang paningin ko para hanapin kung kanino nanggagaling yung malakas na aura na yun. Nang makita ko ang mukha niya ay di na ko nagulat. Ash He's really damn curious huh? So he's my stalker now? Di ko na lang sya pinansin at tinuloy ang paghiwa sa mga katawan ng mga tenebris sanhi para maging abo sila. "AAAHHHHH!!" sigaw ng huling tenebris na pinatay ko. Napakasarap talagang pakinggan ng mga sigaw nila. Sigaw na puno ng sakit at paghihinagpis. Para itong musika sa aking tenga. Nagsimula na kong maglakad palayo ng biglang may maramdaman akong paparating kaya tinagilid ko ang ulo ko ng kunti at kasabay nun ay ang pop paghagis ko na isang maliit na kunai mula sa pinanggalingan ng bolang apoy. Nakita kong tumama ang isang fire ball sa isang puno at naging abo agad ito. Lumingon ako sa pwesto ng walang hiyang Ash na iyon. This time wala na siya sa pinagtataguan niya nasa harap ko na siya di kalayuan sa akin. Napangisi ako ng nakita kong hinawakan niya ang leeg niya na kasalukuyang may tumutulong dugo na sanhi ng ataki na ginawa ko kanina. Unfortunately, it's not that fatal so he'll live he maybe dodge my attack but he's not enough fast to completely dodge it. "Who are you? Why are you protecting that stupid ugly nerd" malamig pero may pagbabantang tanong nya Aba't! Ang walang hiyang ito. Ang daming tawag sakin. Kung tanggalin ko kaya ang ulo nya mula sa pagkakakabit sa katawan nya? Naglakad ako palapit sa kanya habang sya ay nanatiling nakatayo at di gumagalaw habang nakatingin sa akin. Kung ibang tao iyan siguradong tumatakbo na siya sa mga oras na ito o di naman kaya ay nagmamakaawa sa buhay nila pero ang lalaking nasa harap ko ay nakatitig lang sa akin ng walang kahit anong emosyon. Naglalabanan lang kami ng titig at wala ni isa ang gustong sumuko. Naririnig ko pa ang tunog ng heels na suot-suot ko. Hinawakan ko ang baba nya at itinaas ito. Nilapit ko ang mukha ko sa mukha nya. Bahagya kong dinampi ang labi ko sa gilid ng labi nya. Naramdaman kong natigilan sya sa ginawa ko. Napa smirk na lang ako. Men will be always be a men. Saka ako bumulong sa tenga nya. "Well, it's for me to know and for you to find out." malamig kong sabi gamit ang natural kong boses "I was planning to kill you right here right now but it has no thrill if I'll kill you right away. So let's play Ash Zachary Lockwood. Come and find me. And if you able to find me I'll tell you who I am and I'll let you kill me without sweating but if you didn't able to find me I'll come to you to end your life together with this damn world of yours. Isn't it exciting?" sabi ko saka ko nilapit ang mukha ko sa leeg niya kung nasan ang sugat niya saka dinilaan ang dugo doon. Hmmm.. Not bad. It's sweet. I saw him clenched his jaw and fist that made me smirk. Bahagya kong nilayo ang mukha ko sa kanya at nakipagtitigan sa kanya. Hindi kami kumukurap habang nakatitig sa isa't-isa. "Sayonara," Mabilis akong nagteleport papunta sa dorm ko. Mabilis akong nagbihis saka natulog. Nararamdaman kong mas magiging exciting ang mga araw ko simula bukas lalo na ngayon na nalaman na ni Ash ang exsistence ko. Siguradong gagawin nya ang lahat para lang mahanap ako. ASH'S POV Sh*t! Sh*t! Natakasan nya ako! Ang walang hiyang babae na yon. Buti na lang nakuhanan ko sya ng litrato bago ako magpakita kanina. Humanda ka saking babae ka! Napahawak ako gilid ng labi ko na hinalikan nya. Her lips is so soft like a cotton candy. Mabilis ko iniling ang ulo ko. This id not the right time to think about those things. I will kill that girl. Hindi pa nga ako tapos sa panget na nerd na yon dumagdag pa ang misteryosong babae na iyon. Kinabukasan pinatawag ko ang lahat para mapabilis ang paghahanap ko sa misteryosong babae na iyon. May karapatan akong gawin iyon dahil ako ang President ng Royal Council. Umakyat ako sa stage para simulan ns ang meeting. "Nagtataka siguro kayo kung bakit ko kayo pinatawag lahat. Yun ay dahil may nakapasok na outsider sa loob ng Academy. Ito ang larawan nya. Nakunan ko sya kahapon na pakalat-kalat sa loob ng academy. Sinasabi ko ito sa inyo para makapag-ingat kayong lahat. She seems dangerous. Kung meron mang makakita sa kanya please report it on me" Malamig na sabi ko at pinakita ang larawan nung misteryosong babae. Nakita kong napasinghap ang ilan sa mga estudyante. Nagkaroon ng kaguluhan sa loob ng kwarto. Hinimatay ang ibang estudyanteng nakakita sa larawan nya. Meron ding nanginig sa takot yung iba naman ay napaiyak. "Do you know her? If you know her tell us so that we can easily find her" sabi ko Mas mapapadali ang paghahanap ko sa babaeng iyon salamat sa kanila. Nakita kong may tumayong babae. She seems so scared. "She is Queen Raven of Underworld. She called Queen Raven because raven means death so all in all she's the Queen of Death. The underworld is where all the group of gangster, mafia, reapers, yakuza and other groups that doing an illegal things. She's the strongest. The queen of the underworld. She loves to play with her prey before she killed them. She's also known for being heartless and merciless. She killed brutally. Lahat ng napatay nya ay madalas putol ang ulo, hati ang katawan, kinukuha ang mga mata, pinuputol ang mga dila at iba pang mga mararahas at nakakadiring uri ng pagpatay. Pinaglalaruan nya muna ang mga biktima nya at gustong-gusto nyang nakikitang nasasaktan ang mga ito bago tuluyang patayin. She's a demon. Aura nya pa lang napapaluhod na sa takot ang lahat. Wala nagtatangkang tumingin sa mga mata nya dahil kapag tumingin ka sa mga mata nya makikita mo ang impiyerno" Mahabang sabi ng babae at halata ang takot sa mga mata nya habang nagsasalita. Well napansin ko nga ang aura nya. Masyado itong malakas at nakakaagaw pansin pero sa hindi magandang paraan. Her aura shouts death and fear. Siya yung tipong malaman mo lang nandyan sya manginginig kana sa takot. Halos kapantay na ito ng aura ko o baka nga mas malakas pa. But what my attention is her eyes. It was more far different from the others. And the most weird is when I look at her eyes. I felt something weird that even me can never explain. Who really is Queen Raven? Why I'm feeling weird things? I need to find her and when that time comes I will kill her no matter what. RAVEN'S POV "Biruin mo yun raven kapangalan mo pa talaga ang misteryosong Queen Raven? Hahahaha" tumatawang sabi ni troy habang nakaakbay sa balikat ni chloe Itong dalawang magkasintahan na ito di na mapaghiwalay. Dinaig pa yung asukal sa sobrang tamis. Tsk. Meron pa pala talagang nakakakilala sakin kahit papano sakin sa mundo na ito. Maybe yung iba may pinuntahang misyon doon kaya napadpad sa mortal world o di naman kaya doon talaga sila lumaki katulad ko. Yes. Thats right. Tama ang sinasabi ng babaeng yun kanina. I was called Queen Raven, Queen of the underworld. But theres more. My eyes was changing. I have 3 eyes. The one is my normal eyes and the other two is the eyes of infernum and eyes of mortem. I'm using eyes of infernum or eyes of hell when I wanted my enemy to be in hell and experienced too much pain. I'm also using that when I wanted to play with them. While I'm using eyes of mortem or eyes of death when I wanted to kill my enemy in just a snap or when I wanted to finish my fight already. But I'm not always using those eyes. As much as possible I want prevent using those eyes. Its very dangerous not for me but for everyone. Lalo na kapag napasobra ako dahil lalabas silang pareho. Sa kaliwang mata ko ang eyes of infernum at sa kanang mata ko naman ang eyes of mortem. Kapag nangyari yun they will both experienced the pain and death. Kahit gustuhin ko man o hindi basta tumingin ka sa mga matang kong iyon maapektuhan kana ng kapangyarihan ng mga ito. Ang akala nilang lahat naglalagay ako ng contact lense kaya di na ko nag-abalang itago. Saka di lang naman ako nagcocontact lense kapag nasa underworld ako. Kaya walang problema walang makakakilala sakin saka kaya red hood ang sinusuot ay para na rin di nila makita ang buhok ko. Marerecognize kasi ako ng lahat kapag nakita nila ang kulay ng buhok ko. Well sikat kasi ako samin pero di katulad ng inaakala niyo. "Hey raven! Yuhoo!! Where na you dito na us" Bigla akong napabalik sa reyalidad ng may marinig akong nagsalita pagtingin ko chloe pala. Isa pa yang chloe na yan akala ko noong una tahimik pero mukhang nagkamali ako na tinulungan ko syang makabalik sa mga kaibigan nya. Nadagdagan kasi ang mga maiingay at makukulit eh. What a childish. "Why?" tanong ko "Kanina ka pa kaya namin kinakausap pero mukhang naglalakbay ang kaluluwa mo kung saan" sabi ni chloe na sinang-ayunsn naman nila liana "Ahh ganun ba? Pasensya na iniisip ko kasi yung tungkol dun kay Queen Raven. Naisip ko lang pano kung bigla na lang siyang sumulpot sa harap ng isa sa atin at patayin nya?" nagkukunwaring natatakot na sabi ko Duh. Bakit naman ako matatakot sa sarili ko? Bigla naman akong niyakap nila chloe at liana "Don't worry if that ever happens we will be at your side. We will protect you" Such a fools. They are too kind and that was their problem. Masyado silang nagpapadala sa nakikita ng mga mata nila. Poor creatures. "Thank you" sabi ko at ngumiti ng peke Napatingin naman ako kay Ash ng makitang nakatingin siya sakin. Ang init talaga ng dugo nito sakin. Sa kanilang magkakaibigan siya ang mahirap paamuhin. Sa kanya ako magkakaproblema. Napatingin ako sa paligid ngayon ko lang napansin nasa cafeteria na pala kami. "Ano bang gusto mo Raven? Ako na oorder ng sayo?" tanong ni brent "No need. Ako na ang kukuha ng order nya. Mauna kana brent" Napatingin naman ako kay ash dahil sa sinabi nya. Nang makaalis na si brent ay nilingon nya na ako. Sumandal siya upuan saka nagcross arms. "Now my dear stupid slave go get me a food" "What?" "Why? Sa tingin mo ba talaga ipagkukuha kita ng pagkain? You should know that I'm your master and you're my slave. Walang slave na nag-uutos sa master because its the opposite. Now go get me a food. I'm already starving" Jerk! Tumayo na ko para kumuha ng pagkain ng MASTER ko. Bakit ba kasi sumama sila liana at chloe kila brent na kumuha ng pagkain edi sana may nagtanggol sakin mula sa jerk na iyon. Umaabuso na talaga yung jerk na iyon ah! Kundi lang talaga ako nagdidisguise nunkang susundin ko siya. No one dares to command me! No one! Kung pwede lang lagyan ng lason yung pagkain nya para mamatay na siya ginawa ko na. Kaso kapag pinatay ko siya wala ng thrill ang larong ito. Noong nakaraan inutusan nya akong kumuha ng prutas kasi gusto nya daw kumain. Tas ng binigay ko na sa kanya ang sabi nya ayaw nya na daw ng prutas gusto nya na daw ng sweets nung binigyan ko naman sya ng sweets ang sabi nya allergic daw pala sya sweet kaya pinakuha nya na lang ako ng kanin syempre may kasamang ulam nang binigyan ko naman sya ng kanin na may kasamang ulam sinabi nya ng meron na pala syang dala-dalang sandwich. Kulang na lang sumabog ako sa sobrang galit. Well that's the only emotion I have. Pagkarating ko sa table nakita kong kumakain na silang lahat maliban na lang kay Ash. Mabilis akong tinignan ng masama ni Ash. Nilapag ko ang pagkain nya sa harap nya. Pero mabilis nya yung tinabig kaya natapon lahat ng pagkain na inorder ko para sa kanya. Jerk. How dare he? Pinaghirapan kong pumila ng katagal-tagal doon tas itatapon niya lang? "You stupid! Bakit ba ang kupad-kupad mo?! Di mo ba alam na kanina pa ko nagugutom?! Anong klaseng slave ka at pinaghihintay mo ang master mo?!" sigaw nito pero yung sakto lang na kami-kami lang sa mesa ang nakakarinig Dapat lang iyan sa iyo jerk "Sorry. Eh ang dami kasing nakapila eh" kunwaring naiiyak na sabi ko "Tama na yan Ash. Di naman kasalanan ni Raven iyon eh" sabi ni chloe at nilapitan ako para yakapin "Ash that's not a proper way to talk to a lady" sabi ni troy "Lady? Saan banda? Ni hindi nga siya mukhang tao eh. She looks like a monster. An ugly monster to be exact. Look how she dress its so cheap. Nakakasuka" nang-iinsultong sabi ni Ash habang tinitignan ako mula ulo hanggang paa Calm. Just be calm Raven. Hayaan mo pagnatapos na ang pagpapanggap mo pwede mo na siyang patayin o di kaya putulin ang matabil niyang dila para di na siya makapagsalita. Sayang kasi siya kunti na nga lang ang gwapo sa mundo eh babawasan ko pa? Pero kapag ako napuno na talaga sa kanya di ako magdadalawang isip na patayin yang jerk na iyan. "Ash! That's enough! Kundi mo lang din siyang itatratong babae then don't come near her! Kahit pa ba ikaw ang master niya at slave mo siya you have no rights to insult her like that" sabi ni brent saka hinila ako palabas ng cafeteria Ngayon ko lang napansin na nasa amin na pala ang atensyon ng lahat. Mukhang nagtataka sila kung anong pinag-aawayan namin. Mga chismoso't chismosa. Maya-maya nakarating kami sa forest. Teka ito yung lugar kung saan ko siya unang niligtas. Tapos bigla siyang humarap sakin. Worried is all written on his face. Why? "Are you okay?" nag-aalalang tanong niya "Yes. I'm fine. Thank you" "Pagpasensyahan mo na si Zach ah? Masama talaga ugali nun eh. Wag mong dibdibin yung sinabi ni Zach okay? You're not ugly maybe in physical appearance but I'm sure you're pretty inside. Just believe in yourself. Don't mind whatever other peoples say" I'm not pretty inside brent. Never. I'm worst. I'm a demon inside. Brent. Brent. Tsk. You're trusting me too much and that will be your problem.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD