"สร้อยเอ้ย ตื่นได้แล้ว สายแล้ว" เสียงป้าจวนร้องเรียกพลางเคาะประตูอยู่หน้าห้อง
ป้าจวนเคาะอยู่นานจนสร้อยเดินมาเปิดประตูด้วยสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงเหมือนยังไม่อาบน้ำ
"ทำไมยังไม่ลงไปข้างล่างทำกับข้าวเช้าล่ะ คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงจะไปทำงานแล้ว"
"วันนี้หนูรู้สึกไม่สบายจ้ะป้า หนูขอนอนพักก่อนได้ไหม" สร้อยตอบเสียงอ่อย
"อ้าว งั้นเหรอ... เออ ไปนอนพักไป กินยาด้วย ถ้าไม่ไหวให้ไอ้ทศพาไปหาหมอ" ป้าจวนบอกหลานสาวด้วยความเป็นห่วง
สร้อยปิดประตูล้มตัวลงนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอย่างสบายใจ ไม่ได้เจ็บป่วยแต่อย่างใด
...
ด้านล่าง ป้าจวนจัดแจงตั้งโต๊ะอาหารให้เจ้านายกินก่อนไปทำงาน
"ป้าจวน สร้อยไปไหนเหรอ ฉันยังไม่เห็นหน้าเลย ปกติเห็นตื่นแต่เช้าทุกวัน" พริ้งเจ้านายสาวสวยเอ่ยถาม
"อ๋อ สร้อยมันไม่สบายค่ะคุณผู้หญิง"
"เมื่อวานยังดีๆ อยู่เลย งั้นให้ทศพาไปหาหมอนะ วันนี้ฉันกับคุณผู้ชายจะขับรถไปกันเอง"
"ค่ะคุณพริ้ง"
นิรุธได้ยิ
