Tufan’ın ağzından;
Kafeye gelmiştim. Amacım bunu yapanı bulmaktı. Kafenin önünde birkaç genç hâlâ titreyen ellerle bardakları toplamaya çalışıyordu.
İçerideki cam kırıkları hâlâ masaların üzerinde duruyordu. İçeri girerken başımı kaldırdım. Herkes yüzünü yere eğmiş, kimse gözüme bakmıyordu.
Masaların arasında ilerledim. Korumalarım etrafta bekliyordu; Serdar yanımdaydı, gözleri sertti. “Neler oldu?” diye sordum kısa bir sesle. “Bunu yapan şerefsizi bulabildiniz mi?”
Adamlar bana baktı, biri başını öne eğip cevap verdi: “Abi birisini yakaladık, onu depoya götürdük.”
“Depo mu?” dedim. Gözlerimi dört açtım. “Hemen oraya gidelim. Bakalım karımı yaralayan şerefsiz ne bok yiyecek.”
Arabalara yönelirken adımlarımı hızlandırdım. İçimdeki öfke kontrol edilemez bir şey gibi kabarıyordu ama ne
