Gülizar’ın gözleri bir anda büyüdü. Dudaklarının kenarı titredi. Yüzünde şaşkınlığın donup kaldığını gördüm. O an bakışları boşluğa saplandı sanki, sonra bana çevirdi.
“Tamam,” dedi ince bir sesle. “Beni hiçbir zaman sevmediğini biliyordum. Bana hiçbir zaman nikah kıymayacağını da biliyordum. Ama… nasıl yani? Neden peki? Neden evlendin?”
Sesinde kırılgan bir sitem vardı. Çenesi titredi, yanakları kızardı, gözlerinin kenarında nem belirdi. İçinde biriken yılların sitemiyle konuştuğu belliydi.
Derin bir nefes aldım. Onun gözlerine baktım, ama içim kıpırdamadı. Çünkü çoktan kararımı vermiştim.
“Çünkü ben istediğim kadınla evlendim,” dedim kararlı bir sesle.
Yüzüme baktığında gözleri daha da parladı, bu defa acının ışığıyla. Dudaklarını ısırdı, sonra birden gözlerinden yaşlar süzüldü. İlk
