Tufan’ın ağzından;
Nişan yüzüğü parmağında parlıyordu. İlk bakışta fark etmemek için uğraştım ama kalbimde istemsiz bir sıkışma hissettim. Belli etmedim, nefesimi derin tuttum, adımlarımı normal bir ritimle attım.
Evin, başını kaldırdığında gözlerimiz aniden kesişti. Göz göze geldiğimiz o saniye, dünyadaki bütün sesler kaybolmuş gibi hissettim. Gözlerinde bir şeyler vardı, ama okunaklı değildi. Sadece kısa bir an için birbirimize bakıştık ve sonra onun kafası yavaşça başka yöne döndü.
O an içimde garip bir huzursuzluk vardı. Ama yine de sessiz kalmayı tercih ettim. Gözlerimi Evin’den çekip salondaki diğer detaylara yönelttim. Masadaki kahveler, Atlas’ın oyuncakları, Zeynep’in hafif gülümsemesi… Her şey aynı görünüyordu ama içimde bir tuhaflık vardı.
Zeynep yanımıza geldi, Atlas’ı kucağ
