"We're schoolmates, anak." Bumalik ako sa sink para ituloy ang paghuhugas ng plato.
"Pero sabi ninyo po nung kasal ni ninang Karmina, hindi mo siya kilala."
Pumikit ako't bumuntong hininga habang na sa harapan na ako ng lababo. Tinapos ko muna ang pagbabanlaw bago ako muling nakapagsalita.
"I said that? Baka hindi ko lang siya nakilala nung araw na iyon, Amara. Saka matagal na iyan. Matagal kaming hindi nagkita. I almost forgot his existence."
Kinuha ko ang pancake saka iyon nilapag sa lamesa. Nagtagumpay naman ako na ma-distract si Amara. Tumayo siya't inamoy ang chocolate syrup sa ibabaw ng pagkain.
"Wow, mommy! Ang sarap."
"Syempre, gawa ko iyan." Naglapag ako ng pinggan sa harap niya saka siya nilagyan ng pancake roon.
We ate merienda together, pero parang bato lang ang nilulun
