“Sa Ilalim ng Anino ng Dugo”
Hindi ako lumingon.
Hindi dahil ayaw ko siyang makita.
Kundi dahil alam kong kapag ginawa ko—
baka bumigay ako.
Ang bawat hakbang ko palayo kay Xavier ay parang paghila ng sugat na hindi pa naghihilom. Ramdam ko ang bigat ng mga salitang hindi na niya nabawi, ng mga lihim na itinago niya, ng mga desisyong ginawa niya para sa akin—nang wala akong kaalam-alam.
“Lumakad ka lang,” mahinang sabi ni Lilith sa tabi ko, parang hindi siya ang sanhi ng pagkawasak ng lahat.
“Huwag kang lilingon. Hindi ka na babalik sa dating Aurora.”
At tama siya.
Hindi na ako ang babaeng minsang naniwala sa pag-ibig bilang kaligtasan.
Hindi na ako ang inang handang magtiwala sa mundo para protektahan ang anak niya.
Ako na ngayon ang babaeng binuhay muli ng kasinungalingan—
at
