Chapter 13
1601 Words
"Zari.." I heard a man calling me from behind paglingon ko ay nakita kong sa Luis iyon he was holding a paper bag sa left arm niya habang tinatahak ang daan papalapit saakin.
I still tried to make takas sa mga guards ko every lunch break dahil gusto nga ni Luis na sabayan ko siya, naaawa ako sakanya kaya ko ito ginagawa. He always kwento about his parents and how hard to be in his life. Hindi pa alam ng mga kaibigan ko ang ginagawa ko kaya nag tataka din sila kung bakit paminsan minsan ay hindi ako nakakasabay sa lunch kasama sila.
Papalapit na sana saakin si Luis ng bigla ulit siyang hinarang at hinawakan sa braso ng bodyguard ko.
"Hey.. let him go" I said. Hindi na sila gaanon kahigpit at sinusunod na nila ako unlike the other day napapansin din nila ang biglang pagkawala ko pero sinasabi ko lang na may ginawa ako or pumuntang library. Alam ko nga next week pwede nna akong hindi magsama ng guard dahil nakausap ko naman na si daddy.
"Zari, lunch na tayo sa rooftop" tiningnan ko ang bodyguards ko ng sabihin iyon ni Luis, they seem to not hear what Luis said kaya hinila ko si Luis ng babahagya.
"We already did diba?" I said
"A-ayaw mo na ba akong kasama" sinabi niya habang babahagyang lumungkot ang muka "Sayang naman to nagluto pa naman kai ni mama para sayo... itatapon ko nalang sigu-" I cut him off
"No.. hindi naman sa ganoon. But, Luis you know na man na I'm going to eat lunch with my friends today diba? I told you kahapon when we're on the rooftop", I explained, but he seemed unconvinced.
"Edi sasama nalang ako sayo." he gave me a big smile
I stopped emediattely alam kong ayaw nila na mag sasama ako and respeto nalang din sakanila hindi ako pwedeng basta basta magsama ng hindi nila alam.
"Mukang ayaw mo.." malungkot na sabi ni Luis "Sabi na e hindi ka pa din talaga nagbabago sunud sunudan ka padin sakanila"
My blood boiled when he immediately mentioned I looked at him intently mukang napansin niya iyon at agad agad na nag sorry.
"Hindi ko sinasadya.. gusto ko lang nama-"
"Fine, let'sjust go" sinabi ko habang naglakad paalis sa lugar na iyon tahimik lang naman na sumunod saakin si Luis. Naawa ako sakanyabut sometimes he's a little bit pushy sa mga bagay and he always use that card to me. I don't know ayaw ko lang talaga na may mafefeel na out of place sila. Dahil hindi ako ganoong tao to begin with.
"Oh Zariii here you are, buti nalang sumabay ka-" hindi na natuloy ni Xianee ang sasabihin niya hwne she realized na hindi lang ako mag isa ang dumating
"Oh... you bring your alalay?" Chandria said
"Chandria.." I said para suwayin siya
"What? Why?" she defended herself " I didn't say anything"
"Ah.. guys si Luis" I looked at everyone of them they are just staring at us. I looked at Raz na nakatitig saakin ng malalim he seems not happy sa nasasaksihan ngayon. Maybe ayaw niya lang talaga na may kaibigan akong hindi elite.
"Hello po.." Luis greeted them all habang pinaghila ako ng upuan he was sitting katabi ko tila tahimik silang lahat habang nakatingin lamang kay Luis.
Mapapansin ko din na napapangisi ang tatlong lalaki at tinatapik tapik ang balikat ni Raz
"Looks like may bagong sakit sa mata ah" Klent said habang kinakain ang food niya
"Another headache.. I guess" Zachariah said
"or maybe heartache" dugtong pa ni Rad
Hindi ko naman din sila pinansin at kumain na masisilayan ko pa minsan na nakatingin si Raz sa gawi namin ni Luis pero hindi ko naman na ito pinapansin. Si Verena naman at si Xianee ay tahimik na din kumakain while ang boys ay may cryptic message pa din na sinasabi na hindi ko naman magets. Chandria on the other hand still rolling her eyes pag nakikita niya si Luis.
"It's so hard to talk lalo na kung may outsider" chandria bluntly said
"Chandria.. please.." I looked at Luis to check on him he just then smiled ignoring what Chandria said
"Chandria.." suway na din ni Verena
"Fine!" she then rolled her eyes I smiled at Verena so say thank you dahil sa ginawa niya
"So.. What's our plan?" basag ni Xianee sa katahimikan
"Plan for what?" Klent asked
"Yearly camp! you dummy" Chandria answered
"Ah.. yeah.. sorry I forgot" I almost forgot din our yearly camp. I lang araw na din kasi akong hindi nakakasama ng consistent sakanila sa pagkain kaya hindi ko alam ang update.
"We already tell mom and dad na gamitin ang Villa halfway sa place pag Camp natin this year" Rad said ganon kasi ang ginagawa namin if it is a long drive hindi kami natutulog sa byahe we tend to stay sa villa or hotel para mag palipas ng gabi tapos mag dadrive na ulit para makadating sa camp
"Since its a 2 days and 1 night trip naisipan ng mga boys na we travel advance from the itinerary ng School" I just nod medyo may kalayuan nga sa city yung location ng Camp ngayon and since half way na din ang Villa sakto lang kung aalis kami ng advance para na din makapag pahinga pa kami sa Villa nila Rad.
"Are we going to bring driver ba?" Chandria asked
"No.. I'll drive our Mahindra" Zacharaia said
We all agreed sa sinabi nila it was all set nanaman na kaya wala nang popoblemahin I'm sure daddy wi'll know this eventualy kahit hindi ko pa sabihin sakanya. We are about to finish our food.
"I don't like you" biglang sabi ni Chandria habang nanahimik kaming lahat nagulat nalang ako sa sinabi niya at hindi na nadefend pa si Luis dahil agad agad na umalis si Chandria. Sinundan naman siya ni Klent. Natapos na din naman kumain ang lahat at umalis na I just waved good bye to thm dahil may iba iba pa kaming klase.
"Uh.. Sorry kanina Luis. They are not just used to be with other people"
"Naiintindihan ko naman" patalikod na ako ng bigla niya akong hawakan sa palapulsuhan
"Yes?"
"Zariyah.. pwede ba akong sumama sainyo?" He asked
"Uh.. sorr-" I was about to decline his favor when he cut me off.
"Hindi kasi ako sanay na may iba nang kasama. You know.. You are my only friend"
"Luis.."
"Ayaw mo? ayaw mo ba Zariyah?"
"Luis!" hinawakan ko ang mga braso niya "I just want to explain things to you pero hindi mo ako pinapakinggan"
"Alam ko naman kasi sasabihin mo. Alam kong idedecline mo yung mga sinasabi ko, diba tama ako?"
"I just wanted to respect their decision also Luis.. Hindi lang ako ang mag dedesisyon. Hindi naman sa ay-"
"Ganon pinapadating mo Zari.. porket ba.."
"Luis.." He then walked out hindi na ako inabalang lingunin pa. natulala nalang ako sa nangyare is he mad at me?
habang nasa klase ay yun lang ang bumabagabag sa utak ko. I'm not use to it lalo na pag may galit saaking tao. Ewan ko sobrang naapektuhan lang talaga ako. Hindi na ako nakapag focus pa ng mag dismissed ang prof namin ay lumabas muna ako para pumuntang library. Ng makapasok ako ay natanaw ko si Raz sa isang table mag isa dali dali akong kumuha ng libro at tumabi sakanya.
Tiningnan lang niya ako sandali bago binalik ang tingin sa binabasa niya. He was reading a book about math tiningnan ko iyon pero napansin niya ang ang curious na muka ko at binaba ang libro.
"Why?" malamig na tanong nito
"Uh sorry tinitingnan ko lang kung anong binabasa mo" binalik niya ang tingin niya sa libro at inignora ako "Engine maths.." bulong ko he seems to hear it sinarado niya ang libro at binaba ito.
"Why are you here?"
"Wala pa kasi akong klase, ikaw?"
"Probably reading.. kasi library to" I smile he looked at me curiously judging me kung bakit ako tumatawa e wala naman nakakatawa sa sinasabi niya.
"Sorry.. I just find it funny. "
"weird" at babahagyang ngumiti tiningnan ko siya habang natatawa na din sa ginagawa kong paghalakpak sinuway na kami ng librarian pero hindi kami tumigil tumayo pa ito para puntahan ang pwesto namin pero ng nakitang kami yon ay dahan dahan bumalik sa table niya.
"I have to go.. I have class take care" sabi niya at nag paalam na paalis sobrnng saya ko dahil nakita ko siyang tumawa i felt na parang bumabalik na yung closeness simula nung party.
Tumayo na ako para ibalik ang libro ng makita ko sa Luis na nakaupo sa sahig sa dulo ng mga shelf books.
"Luis?' dahan dahan akong lumapit sakanya tiningna niya ako ang mga mata ay bakas na kakaiyak lang niya
"What are you doing here? wait.. are you crying?"
"Ahh.. wala to dun kana Zariyah, baka may makakita pa sayo.. diba kinakahiya mo ako" i felt a pang in my heart ang saya kanina na naramdaman ko kasama si Raz ay napalitan kaagad ng lungkot
"Luis.. please don't say that"
"Alam ko Zariyah, alam ko hayaan mo lala-"
"Sige na sumama ka na samin.. I'll talk to them"
Tumingala siya saakin at ngumiti bakas ang saya sa mga muka niya
"Zariyah akal ko hindi n magbabago ang isip mo" niyakapa niya ako bahagya akong napaigtad sa gulat ng biglang pagyakap niya tinapik ko lamang siya sa balikat at inalis ang pagkakayakap niya. I hope he feels okay and I hope it would be a good decision to bring Luis with us.
- Writer
