Chapter 7
2150 Words
"Tama na po! Sir Zach, Sir Raz, at Sir Klent" pagmamakaawa ng isa sa mga lalaking nakaluhod. we heard ng makadating kami sa lugar. Agad kong namukaan ang mg yon They are the guys na nakaharang s hagdan kahapon. Then those two naman na namimilipit na sa sakit ay yung kabiruan ng lalaki. They all look miserable habang si Raz ay nakatitig lang walang emosyon ang muka, si Klent na patawa tawa halata mong nang aasar at si Zach na walang emosyon ang muka pero kita mong nag aapoy sa galit ang mga mata.
"Zach ano 'to?" dali dali akong lumapit sa mga estudyanteng nakahiga sa sahig. hahawakan ko palang ang lalaking nag mamakaawa kanina ay agad agad naman siyang umiwas at tumingin sa direksyon ni Raz. Lalapitan sana ako ni Raz ng maramdaman ko ang pag hawak ni klent sa mga braso ko at dali dali akong hinatak patayo.
"Anong kasalanan nila sainyo?" mahinahon ngunit may bahid na pag aalalang tanong ko. Ngumisi lang ng pang asar si Raz saakin at umiwas ng tingin
"Yang lalaking yan, may gusto yan sayo Zari" turo ni Zach sa lalaking nag mamakaawa kanina. Naalala ko siya, siya nga yung nag sabing crush na crush niya daw ako. Hindi na siya makatingin sa aming lahat nakita ko ang disgustong tingin na Raz sa lalaki bago bumaling saakin na may emosyong hindi ko maintindihan
"Eto, itong lalaking to" turo naman ni klent sa lalaking nakahiga at namimilipit sa sakit "May gusto kay Chandria" nakangising tugon ni Klent
"What?!" naguguluhang bulyaw ni Chandria
"Ito namang lalaking to malaki atraso nito" dumaan ang tingin ni Zach kay Verena bago ibaling ang tingin sa lalaking punong puno ng dugo. Naalala ko din siya, siya yung lalaking matangkad na nagpalis sa lalaking nakahatang sa hagdanan. He's right from what he said nung nas hagdan sila. That confession can cause then trouble. Pero sino ang nag sabi sakanila non? Ako lang naman ang nandon kahapon
Akmang papaluin ni Zach ng hawak niyang kahoy ang lalaki ng walang ano ano'y bigla kong hinarangan ang lalaki.
"Zach!?!" sigaw ni Verena at agad na hinawakan ang mga kamay ni zach para pigilan ang pagpalo ng kahoy. Nakahawak din si Rad para pigilan ang pag tama ng kahoy saakin.
Kinabahan din ako sa totoo lang, sa muka palang ni Zach alam mong galit na galit siya. Kaya alam kong malakas ang pagkakapalo niya saakin kung hindi lang siya napigilan
Tumayo naman sa pag kakaupo sa railings si Raz at si klent ay bahagyang lumapit. Rad in the other hand gets the wood out of Zach's hand.
"Tama na Zach, nababaliw ka na ba muntikan mo nang matamaan si Zari" pag pupumigil ni Rad kay zach
Gaya ng reaction nilang mga lalaki ay mukang wala naman silang pakealam sa nangyayare lalo sa tatlong kaawa awang mga lalaking ito. Nakealam lang si Rad ng humarang ako sa palo na dapat ay para sa lalaking binugbog nila.
Zach looks at me in shock ganon din si klent. Nababakas mo din ang pag kagulat kay Raz pero kaagad din itong nawala ng talikuran niya kaming lahat.
"You three did that just because they have a crush on us? and yung isang guy sobrang nabugbog dahil sa unknown reason mo zach?" Chandria said while looking at us "You guys are crazy!"
"I can't believe this!" untal ni Verena habang padabog umalis sa aming harapan sinundan lang siya ng tingin ni Zach at ng iba.
"Is it all because of selos?" Xianne asked they both looked at Xianne when she said that "Kasi I know, we know that Klent has a huge crush on chandria" Xianne added "How about you two? hindi kanaman over protective lang Zach to your cousin.. and sabi mo naman yung isang guy ang may atraso sayo? the question is what atraso?" she continued "And you Raz? why are you involved here? is it maybe because you like her?" Xianne look at me maybe because she is pertaining at me
"I just came here just to punch a guy. nothing more nothing less. Don't make conclusion that easily" Raz words make my heart shatter It's like he is throwing a knife in my chest.
Ang tanga ko to expect that he would answer her yes that he punch that guy because he's jealous. tinalikuran ko nalang silang lahat at lumapit sa tatlong lalaking nasa sahig
"Zari, stop don't touch them" Klent said hinawakan niya ang mga braso ko ara pigilan ako pero hinawi ko ito.
"Let go of her!" chandria said pissed
"Kaya nyo na bang tumayo?" I was about to hold the one guy hands when Raz hold me tight at hinila ako paalis sa mga lalaking yon
"Let go of me!" pag pupumiglas ko sa hawak nito hindi naman ganon kahigpitan ang pag kakahawak niya pero hindi lang talaga ako makaalis sa pag hawak niya sakin. "Anong problema niyo? all of you.. just because you have power? huh?!"
Raz stop sa tapat ng abandonadong room sa campus. Agad agad niya akong binitawan at hinarap.
"You know nothing" malamig nitong sabi
"Siguro nga, siguro ng I know nothing.." I sbi ko habang nilalaban ang matatalim niyang tingin "Would you like to explain para naman may alam ako?"
"For what? It's not my responsibility to make explanation for you"
He was about to walk away from me again but pinigilan ko siya hinila ko siya sa braso para lingunin niya ako ng buo.
"Are you jealous?" Matapang kong tanong.. nacurious din ako sa sinabi ni Xianee bakit nga naman niya sasama kela Zach diba.
"Why? do you think I like you also?"
"I didn't say that.. ang sabi ko are you jealous?"
He didn't say anything tinalikuran niya lang ako. At naglakad papalayo saakin.
"Raz!" I shouted his name pero hindi niya pa din ako nililingon. My eyes got blurry I cannot even see her back dahil sa palabo ng palabo ang paningin ko ng dahil s mga luhang nagbabadyang bumagsak.
I don't know what is happening to me. Everytime we talk I end up crying...
It's too painful... for me hinawakan ko ang dibdib ko sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Parang pinipiga ang puso ko
"Ang sakit mong mahalin Raziel.." Hindi ko na napigilang mapaupo sa sahig sa sobrang sakit at nanghihina kong tuhod.
Hindi ko alam kung hanggang saan ako dadalhin ng pagmamahal ko kay Raz. Hindi ko maintindihan kung bakit mahal ko pa din siya, despite all the painful words that I hear from him.. despite seeing that he doesn't like me too.. ayaw parin tumigil ng puso kong mahalin siya.
I was crying the whole time.. I didn't even attend my whole class. Kahit ang klase namin na exclusive lang saaming walo ay hindi ko inattendan. I just stayed here sa liblib na lugar dito sa school. Gusto ko sana tumaas sa rooftop pero alam kong makikita nila ako don.
They are all calling me and texting me pero ni isa sakanila ay hindi ko sinasagot. I just wanted to be alone..
"Psst.." Nilingon ko ang paligid para tingnan kung sino yon. Laking gulat ko ng dahan dahang lumalapit si Luis s kinauupuan ko.
"Are you stalking me?" I ask, no one knows I'm here even sila Verena na kabisado ang campus na ito ay hindi naisipan na nandito ako.. kaya nakakapagtaka kung bakit siya nandito.. How did he know this place.
"No!" He even raised his two hands and swear para maniwala ako "Naligaw lang ako then I saw you, crying.. again..." Tuluyan na siyang umupo sa kinauupuan ko.
Nanahimik lang ako at tumitig sa kawalan. Hindi ko ma din siya pinansin dahil wala ako sa mood makipag usap. It's kinda rude naman if I tell him to leave.
"Ahh.. kanina ka pa ba dito?"
"How did you know this place?" I asked him hindi pinapansin ang unang tanong na binato niya.
"Nauna ako magtanong" tinitigan ko siya ng malalim do give him a hint na hindi ako nakikipagbiruan" Sige na nga, naglalakad lakad lang ako.. You know I'm new here gusto ko iexplore ang school na pinapasukan ko. Tapos, napadpad ako dito.. at hindi sinasadyang nakita ka"
I just nod my head, if he say so.. nanahimik ulit ako at ganon din siya. Parehas lang kaming nakatitig sa kawalan. Hindi din naman nakaka bother ang presence niya as long as hindi siya magsasalita.
"Kaninang umaga..." muli niyang panimula "Nakita kita sa bahay ng boss ng daddy ko mayaman yon ah, anak ka pala niya?" He then ask
"Uhh.." I didn't know what to say kasi to be honest I don't want to brag about my situation. Kaya awkward pa din sakin pag nadidinig ko ito sa ibang tao.
"Ah-eh wala naman ako minimiean.. nabanggit ko lang.. Hindi ko kasi alam. So, isa ka pala sa mga elite na tinutukoy nila?" He then ask, he finally realized na yung taong kinakausap niya ay isa sa mga sinabihan niyang favorite ng school dhil sa estado. tho hindi naman niya totally na sinabi pero ganon na din yon.
"What about it?"
"Gusto kita.." Napatingin ako sakanya ng matalim habang napaubo naman siya sa gulat dahil sa nasbi niya "I-ibig ko sabihin, gusto sana kitang maging kaibigan dito. Dahil ikaw ang kaunaunahan kong nakausap. Kaso mukang malabo, people like me cannot be friends with you..."
The sudden realization hits me hindi ko naman sinabing gusto ko siyang maging kaibigan pero hearing it from some one makes me feel sad. Dahil may mga bagay talaga na nagiging sobrang unfair para sakanila. Even the simple friendship hindi nila maioffer samin dahil sa hindi daw kami magkalevel ng estado sa buhay.
Sobrang nakakalungkot dahil pare-pareho lang naman tayong tao dito sa mundo. We are all God's creation.
"Why do you think that way?" I ask I know that it is obvious na hindi naman talaga sila papalapitin sakin pero ayaw ko din naman na umagree nalang sakanya.
"Ganon naman talaga, nung pumunta nga kami sa bahay nyo.. even your dad si Sir Robert didn't introduce us to you. Dito sa school napansin ko yung ibang mga elite na maaring kaibigan mo ni hindi makadaan ang ibang studyante kapag dadaan na sila.. dadaan na kayo..parang unfair.. we are all students here.."
"I'm sorry..."
"Hala hindi mo naman kailangan mag so-"
"No, I'm deeply sorry.." i cut him off "But please do remember that it's not also our fault we're also just following rules" Totoo naman, parents naman namin ang may gusto ng ganto. Some parents say na it's for protection, some says na we just don't belong in that society kaya dun lang kami sa lugar kung saan kami belong.
"Pero iba ka naman sakanila..." napatingin ako ng bahagya sa sinabi niya, i do get that a lot.. I always get that I'm different from them. Na I'm mabait daw than the others.. Pero I don't take it seriously para sakin pareparehas lang kami. Pareparehas kaming sumusunod sa mga parents namin.
"Mabait?"
"Oo, tapos ikaw nakakausap ko sila talaga hindi.. nakakahiya pero try lang.."
I arched my brow.. Waiting for him to talk
"Can we be friends?" Natigilan ako sa tanong niya. Hindi ko alam what would be the consiquences of being friends with me. Matagal akong napaisip, ayaw kong mapagalitan ako ni daddy. Lalo na at baka madamay ang tatay niya sa gusto niyang mangyare. It is not possible na hindi maapektuhan ang trabaho ng tatay niya't lalong lalo na at s pamilya namin nagtatrabaho ang tatay ni Luis.
"I don't know.. It's not an easy question, sorry... but you are a good person. Thabk you for accompanying me.." tumayo ako sa king kinauupuan at pinag pagan ang aking palda may mga dahon na kasing dumikit sa palda ko sa tagal ng pagkakaupo ko "I'll go na.."
"Zariyah..." nilingon ko siya gulat dahil hindi ko panaman binabanggit ang pangalan ko sakanya. Mukang nahalata niya ang pagtataka sa aking muka "uhhh.. nadinig ko sa mga tao na Zariyah pangalan mo.. tinanong ko din sa dad ko. Kilalang kilala ka kasi pala sa kompanya nila."
"What do you want to say?"
"Yung sinabi ko... Ah-ano pag isipan mo sana.. Seryoso akong gusto kong makipagkaibigan sayo. Hindi dahil sa mayaman ka o kung ano man estado mo sa buhay. Kundi dahil si Zariyah ka"
Nagulat ako sa sinabi niya It is so unusual. Some wanted to be friends with me. It was because of my wealth. Ang iba ay ayaw talaga dahil sa bagay na pwede nilang sapitin lalo na sa proteksyon na bigay ng daddy ko. Ngayon ko lang nadinig na may gustong makipag kaibigan saakin dahil ako si Zariyah. Not because of my wealth or my family name. But because I'm Zariyah
I just smiled at him before turning my back and walking pabalik sa campus. I still remember what he said kahit papano ay naibsan ang kalungkutan na naramdaman ko kanina ng dahil kay Raz.
- Writer
