Chapter 8
1507 Words
"Okay student.. We come to the month where we conduct our yearly camp!" Our professor excitedly announced
"Just like the past years. We are all going sa camp to learn new things" Nagpalakpakan ang iba at ang iba naman ay tila walang pakealam.
"And just like the other years na nagdaan It was funded by ous major sponsors.." nagtinginan ang mga block mates ko saakin probably alam nila who funded it.
Our parents specially us 8 are the major sponsors here sa campus kaya alam ko na kami ang tinutukoy ng prof namin. For me its a simple camp kagaya ng mga nagdaang taon. But for Zach and the other boys parusa sakanila to. Dahil sa masyado silang mga pasaway. The memories from the past camp suddenly flashback. I smiled.. Naalala ko tuloy sila. Hindi pa ulit kami nagkakausap usap ilang araw na after that incident.
Kami ng girls ay nag lunch ng mgkakasam nung nakaraang araw. Si Klent unti unti na ding lumalapit lalo na at hindi niya matiis si Chandria kahit tinatarayan padin siya nito. Mukang sanay nanaman din siya dahil lagi naman siyang tinatarayan nito.
Si Zach at Raz.. hindi pa namin sila ulit nakakasama specially sa lunch. Kahit sa waiting area hindi din sila naliligaw.
Ng matapos ang announcement ay lumabas kaagad ako sa room nagulat ako ng makitang nasa may railings ng hagdanan si Zach. Nag tama ang tingin naming dalawa ngumiti siya ng babahagya at lumapit palapit saakin.
"I'm sorry" inabot niya ang boquet ng red roses. It was my favorite flower tinanggap ko yon at nginitian siya
"Iam not mad at you!" inamoy ko pa ang bulaklak habang nakangiti "I'm mad on what you did!" I pouted
"Sorry okay.. I just wanted to protect you"
"Kahit pa, and wala naman ginagawa yung mga lalaking yon sakin so please.." nang maalala ko ang sinabi niya sa isang lalaking binugbog nila ay agad ko itong tinanong "Yun lang ba talaga? what about may atraso sayo yung isang guys? is that true?"
"Wala yon.."
I know he is hiding something from me pero like what i said it's her decision if he wants to tell me or not. Pero aaminin ko nasaktan ako dahil don.
Sabay na din kaming bumaba ni Zach sa building ng department ko at dumiretso sa cafeteria. Nandon na din si Raz nakaupo malayo sa may bakanteng pwesto. Umupo nalang ako at hindi na masyadong pinansin ang ibang pwesto ng upuan namin. I just ordered the usual food na inoorder ko.
Paglapag ko ng tray ay napansin kong may isang malaking bowl ng yogurt sa lamesa. May naka note pa doon na "Sorry" tiningnan ko ang gawi ni Raz at nahuling nakatingin din siya. Agad siyang umiwas ng tingin at kumain.
Kahit pag so-sorry napaka tipid...
I smiled sweetly, hindi naman ako nag tanim ng sama ng loob kay Raz, kahit nga kay Zach ay hindi din. Nabigla ako sa mga ginawa nila, nasasaktan ako sa kinilos ni Raz pero hindi ko magawang magalit sakanila.
We finished our lunch at nauna na akong magpaalam sakanilang lahat. I still have class before ang special class naming magkakasama. Lakad takbo ang ginawa ko sa sobrang pagmamadali ko at baka malate ako sa class. Hindi naman ako paagalitan ng professor ko pero ayaw ko lang talaga na nalalate sa kahit saang bagay.
"Zariyah!" napatigil ako sa paglalakad ng may sumigaw ng pangalan ko. It was Luis who's waving his hands habang papalapit sa gawi ko.
"Zari.." Itataas ko palamang ang kamay ko para kawayan siya pabalik. When i heard Raz call me. Hindi ko na tinuloy ang gagawin at agad agad na nilingon si Raz.
"Hey.. why?" I arched my brow, akala ko ay hindi siya nakasunod saakin dahil tahimik lang naman siya sa table kanina habang ang iba ay nagkakasayahan.
"You left this.." Inabot niya sakin ang notebook ko. Nakalimutan ko pala yon sa pagmamadali. Kasama ng notebook ay ang malaking strawberry drink.
"This is not mine"
"It's yours... I boug-"
"Zariyah! kanina pa kita hinahanap" Hindi na natuloy ang sasbihin ni Raz ng biglang nagsalita si Luis. Raz look at him from head to toe bakas din sa muka niya ang galit at disgusto. Napansin kong nakakuom na din ang kamao ni Raz malamang iniisip nito na suntikin si Luis kung hindi lang ako ang nasa gitna nila.
"Whoo! dito kalang pala" hinawakan ni Luis ang balikat ko na agad na tinabig ni Raz
"Raz!" agad kong pinigilan si Raz dahil akmang susuntukin niya si Luis ng dahil sa paghawak nito saakin.
Hinawakan ni Raz ang palapulsuhan ko at itinago ako sa likuran niya.
"Who are you to touch her!"
"Ahh.. pre sorry, wala naman akong masmang intensyon. Kaibigan ko-"
Hindi pa natatapos magsalita si Luis ay lumipad na ang kamao ni Raz sa muka nito. Gulat na gulat akong hinila si Raz palayo kay Luis dahil baka masaktan pa niya ito.
"Anong ginagawa mo, Raz! you're being violent again!"
"You, piece of s**t. Malaman ko lang na hinawakan mo siya ulit hindi lang yan aabutin mo!" pagbabanta ni Raz kay Luis nanatiling nakalugmok sa sahig si Luis. Madami na ding mga studyante ang nagsilabas sa kanya kanya nilang room ng dahil sa gulong nangyare.
"Raz ano ba!?" sigaw ko "Can you please stop! please..." I try to calm him down hindi ko malapitan si Luiz dahil alam kong pag binitawan ko si Raz ay hindi siya nito titigilan.
"Why are you allowing him to come near you, you even let him touch you!"
"Pwede ba, I don't see anything wrong kung hahayaan kong may lumapit sakin.. They just wanted to be friends with us, Raz" I try to explain. Hindi naman masamang tao si Luis kaya alam kong walang problema kung makikipagkaibigan siya sa'kin. And also we're not friends pa nga as in official.
"Do you hear yourself Zariyah! Tito Robert and Tita Elisa will get mad if they discovered this.. Alam kong alam mo yan Zariyah"
"Raz please.. let's talk in a calmer way. And besides if I also explain it to dad I think maiintindihan niya"
"Here you go again... bahala ka na!" He just smirked at me and turn his back. Lumakad siya papalayo at this time ay hindi ko na siya hinabol.
Nilapitan ko si Luis at tinulungan siyang tumayo bakas sa muka niya ang lakas ng suntok ni Raz dahil nag dudugo ang mga labi nito.
"Ang lakas sumuntok non ah! is he your boyfriend?"
"What? no.. he's.." I stopped inisip ko kung sasabihin ko bang long time crush ko siya or what "my friend"
"part of the elite?"
tumango lang ako bilang sagot kay Luis
"Why did you do that? hindi ka ba talaga na orient ng school?" I ask him dahil una palang lalong lalo na sa mga transferee inoorient sila about sa mga pwede at bawal gawin sa campus na ito. Kasama na ang hindi panggugulo, paglapit o pakikipagkaibigan saamin.
It's a lame rule, pero dahil nga top sponsors ang parents namin dito s campus ay sila ang masusunod. Xianee's family formerly own this school ngayon ay dahil sa laki ng mga shares ng pamilya naming walo basically isa na din kami sa nag mamay ari ng school na to.
Ito ang pinaka malaki at prestigious school dito sa lugar namin. May nakakapasok ditong mga scholars na pagtapos mag aral at makapag tapos ay mag aapoly din naman sa mga companyang pinapatakbo ng pamilya naming walo.
"They did.. Gusto ko lang talaga maging kaibigan mo. Kahit pa masuntok ako ng paulit ulit"
"You don't know what you're saying Luiz.. please for your own sake mabuti pa na wag kanang mangulit. Thank you for being there for me nung naiyak ako but.. I don't think we can be friends" I sincerly said. Totoo naman kung patuloy siyang lalapit ay pagiinitan lang siya nila Raz. Mapipigilan ko naman yon dahil sumusunod naman sila when I say no. Pero.. ayoko nalang lumaki pa ito.
"Bakit hindi natin subukan.." Pangungulit pa ni Luis
"Luis.."
"Sinasabi ko naman sayo Zariyah, hindi ako natatakot sakanila o sainyo.. gusto kitang maging kaibigan" Hindi ko alam kung bakit sobrang kulit nitong lalaking to. Nagdudugo na nga ang mga labi niya, mukang gusto pa niyang dagdagan.
Tatayo na sana ako ng bigla niyang hawakan ang pala pulsuhan ko
"Ikaw ang gusto kong maging kaibigan Zariyah.. Gagawin ko ang lahat para bumagay ako bilang kaibigan mo."
Binitawan niya ang pagkakahawak sa palapulsuhan ko at tumayo ng maayos.
"Ako nga pala si Luis John Anderson" inilahad niya ang kamay niya saakin.
"Zariyah..." inilahad ko ang kamay ko "Zariyah Emily Arrisson"
"Magkaibigan na tayo ha!" malaki ang ngiti niya sa mga mata. Hindi pa man ako sumasangayon talaga ay mukang desidido na siya na hindi ako tantanan para lang maging magkaibigan kami. I just hope na walang masamang mangyayare kay Luis just because he wanted to be friends with me.
I think it's time to step up and protect the people around me.. Even if that means facing my friends and my family.
- Writer
