I found myself in the makeshift bamboo shed once more that afternoon. Ang kaibahan lamang ngayon, kahit wala si Mickey sa tabi ko para itulak akong magsagot ay iyon na ang aking kusang ginagawa.
Nakakainis nga dahil ang tagal kaming pinalabas ni Mrs. Remedios kanina. Ang dami pang kung anu-anong announcement. It did nothing but cut my remaining time to prove myself that I was worthy to be in Gretchen’s group.
Kanina sa school, tinapangan ko na ang loob ko. I figured I wasn’t going to survive the entire sem being a loner. I just couldn’t. Hindi dahil sa medyo bobo ako at nakadepende lang ako sa magagaling na mga estudyante pero dahil sa ganoon ang pagkatao ko.
I was born and built that way. Shining under the limelight surrounded by the people.
Because if I couldn’t be all those things
