Hatice yüzüğü bırakınca hemencecik çıktı odadan. Bir başına kalınca Hüseyin ona hak vereceğini düşünüyordu. Zaten hak vermese de bu yüzükten başka şansı yoktu Hüseyin'in. Avucunun içindeki halkayı sıktı. İyice avuç içinde halkayı hissediyordu. Bir zamanlar annesinin parmağını süsleyen bu yüzük şimdi sevdiğinin parmağını süsleyecekti. İçi bir hoş oldu. Hatice gözü gibi bakardı bu yüzüğe. Hiç düşünmeye gerek görmeden nasıl da kardeşi için gözden çıkarabilmişti oysaki... Minnetle yüreği doldu taştı.
Bir zaman avucunda sıkı sıkıya tuttuğu yüzükle öylece odanın ortasında durdu öylece Hüseyin. Sonra döşeğine doğru ilerleyip yorgunca bıraktı bedenini döşeğin üzerine. Avucunda ki halkayı okşadı özlemle. Ermeni çetesi köylerine baskın verdiğinde ufacıktı. Yarım yamalak hatırlıyordu olanları. Anne
