ALICIA
Alas tres na noong natapos kami at makalabas ng mall. Mainit pa ang sikat ng araw pero sa hindi kalayuan ay may namumuong ulap. Kapag nagtagal ito ay baka umulan.
Hindi kami puwedeng magtagal dahil medyo aabutin pa ng isang oras ang biyahe bago makarating sa orphanage. Lalo pa ngayong medyo marami ang sasakyan, baka kulang ang isa at kalahating oras.
“Ano po ang address ng orphanage?” tanong ni Travis nang tumigil kami sa intersection. Sinabi ko naman ito at agad niyang nilagay sa kaniyang navigator. Tinuro nito ang daan at estimated na oras bago makarating. “Malayo pala ito.”
“Medyo may kalayuan nga. Kaya minsan inaabot akong ng isang libo sa taxi mula rito hanggang doon. Ngayong nandito ka, medyo nakabawas-bawas ako. Madadagdagan din ang maibibigay ko sa kanila mamaya.” Kan
