My Korean Jagiya

Isang oras na siyang naghihintay sa Incheon Airport sa Korea pero wala pa ang susundo sa kanya. Na message na rin niya si Seong Ha ang sabi naman nito kanina pa raw umalis ang kuya nitong susundo sa kanya. Gutom na siya at talaga namang nangangalay na ang mga binti niya sa katatayo kase baka hindi siya makita ng sundo niya pag uupo pa siya sa lounge ng airport. Inupuan na muna niya ang bagahe niya tutal hindi namn siya kabigatan. Dream come true sa kanya ang maka bakasyun sa Korea. Matagal na rin niya itong pinag iipunan at last natupad. Malaking tulong din ang estudyante niyang Koreana dahil ito ang tumulong sa kanya para makakuha ng tourist visa niya. Nakilala niya ito at naging estudyante niya sa online. Isa siyang English online teacher sa Pilipinas. Limang taon din siyang naging Online English teacher at talaga namang gustong-gusto niya ang trabaho niya. Asian students ang natuturuan niya, hindi sa lahat ng oras makaka tagpo ka ng estudyanteng gaya ni Hana. Marami ding mga maldita at nag mamarunong na mga estudyante na talaga namang nagpapakulo ng dugo niya pero tiis-tiis lang. Si Hana ang isa sa mga estudyante niyang tumagal sa kanya at talaga namang naging kaibigan niya. Nag uusap sila kahit hindi oras ng klase. Ito ang nag suhestyon sa kanyang magbakasyon sa Korea at tutulungan siya. Gusto man nitong ito ang pumunta ng Pilipinas pero hindi pwede dahil mahigpit ang kuya nito. Dahil ang kuya nito ang palaging topic nila sa tuwing naguusap sila ng online parang kilala na niya ang kuya nito. At talaga namang gwapo sa larawang pinakita ni Hana. Naputol ang pagmuni-muni niya ng may kumalabit sa kanya. At ng tumingala siya ay literal na napangnga siya. s**t! Hulog ng langit para sa mga kababaihan ang nakatayo sa harapan niya. Hindi man niya makita ng buo ang mukha nito dahil sa sunglassses nito alam niyang super gwapo nito. “Are you Rhica, the teacher of Seong Ha?” tanong nito. Napatulala siya. “Ahm. Yes. And you are?” “I’m his brother. Let’s go, I will take you to her.” kinuha nito ang bagahe niya at napapa nganga na lang siyang sumusunod dito. Hindi niya akalain na ganun ka gwapo ang kuya ng estudyante niya. Well, nakita na niya ito sa litrato na pinadala ng estudyante niya sa chat nila. Pero hindi niya binigyan pansin. Magara ang sasakyan ng kuya ni Hana at nenerbyos siya kaya hindi siya nagsasalita and ganun din ito abala sa mga papeles na binabasa nito. Hindi lang niya mapigilang sulyapan ang gwapo kase nito sa personal. Hanggang makarating sila sa bahay nng mga ito kung matatawag ngang bahay ang nasa harapan niya.Para sa kanya isa itong mansyon. “teacher!” si Hana na patakbong sumalubong sa kanila. Niyakap siyang mahigpit na tila bang napakatagal nilang magka kilala na matagal na hindi nagkikita. “ How’s your trip? “ tanong nito. “ okay lang naman.nakakainip sa eroplano pero nung lumapag na ako sa bansa niyo nawala ang inip at talaga namang napaka ganda ng Korea.” “I’m glad that you are here” sabay yakap uli sa kanya. Humiwalay lang ito sa kanya ng marinig nila ang tikhim ng kuya nito. “Baka gusto niyong pumasok muna” pa supladong tanong nito. Aba-aba mukhang mapapalaban siya sa kuya ng estudyante niya. “Seong yah, bahala ka na sa bisita mo at marami pa akong gagawin sa opisina.” sabay alis. “Okay oppa.” “Oppa sana kaso suplado” bulong niya. Taas kilay niyang sinundan ng tingin ang binata. “Lets go inside teacher, meryenda muna tayo habang nagkkwentuhan bukas na kita ipapasyal” “okay dokie yoww” Napatulala naman siya ng ihatid siya ni Hana sa magiging kwarto niya habang nasa Korea siya. Mag ho-hotel sana siya or mag re rent room kung saan siya samantalang titira pero pinilit siya ng dalagang doon na lang siya, at ito ang bahalang magpapasyal sa kanya. “Sure ka dito ako matutulog?” tanong pa niya dito. Tumawa naman ito. “Yap, tabi lang nito ang room ko yung katapat mong pintuan naman ang kay kuya” “Ang ganda naman ng room ko dear, nakakahiya naman yata kung dito ako mananatili habang nandito ako Korea” “Don’t worry teacher. Okay lang naman kay kuya eh, mukhang masungit lang yun pero mabait naman.” “Ahhh” aniya na para bang nagdadalawang isip siya sa sinabi nitong mabait. Para kasing kakainin siya ng buhay sa mga paraan ng titig nito eh. “Oo namn kaya huwag ka ng mag alala” Dahil sa pagod sa biyahe nakatulog siya at alas nuwebe na siyang nagising. Nag shower siya at naisipang bumaba at hanapin si Hana. Iginaya naman siya sa kusina ng maid na pinagtanungan niya. Nahiya pa siya kase naka upo na sa hapag ang magkapatid at tila hinihintay siya. “Teacher, buti at gising ka na. Upo na at kakain na tayo” masayang bungad ni Hana. Tabingi ang ngiti niyang umupo, nahihiya siya kase. “Tutal andito na ang bisita mo, kain na tayo. Lee serve the food” utos nito. As usual walang kangiti ngiti. Tahimik lang siyang kumakain na kahit mukhang masarap ang pagkain sa harapan niya hindi niya malasahan. Ikaw ba naman ang napapaligiran ng mga maid na handang mag serve sayo. Hindi siya sanay sa ganitong set up ng hapag kainan kaya naman hindi talaga siya nakakain ng husto. “Ayaw mo ba ng food?” biglang tanong ni Kim Ha sa kanya. “Huh? Anii… masarap yung food may jetlag lang siguro kaya unti na lang muna ang kaya ng sikmura ko” palusot niya. Tumango lang ito, saka binaling sa kapatid ang atensyon” Saan niyo namang balak mamasyal bukas?” “Dito muna sa mga malapit na park dito sa city natin saka kami bbyahe sa Busan at Jeju “ sagot ng dalaga. “Busan?Jeju? When did I allow you go travel? And with a stranger? Sabay sulyap sa kanya. Akala yata nito hindi ako nakakaintindi ng Korean. HUh! Iyon ang akala niya nag aral po ako ng korean language at tinulungan din ako ni Hana. KAya nakakaintindi at nakakapg salita siya sa lenggwahe nila. Pero hahayaan muna niya ito tutal pinayagan siyang tumira at samahan siya ng kapatid na maglibot sa lugar nila.Except sa malayo.Mukha! “Oppa! Andyan naman si Lee sasamahan niya kami.please Oppa, huwag mo naman akong ipahiya sa teacher ko sabi ko sa kanya na ipapasyal ko siya “ nagmamaka awang sabi ni Hana. Sumulyap ang binata sa kanya.”I’ll think about the Jeju and Busan trip, sa ngayon ang pinapayagan ko lang ay ang paglilibot niyo dito sa City natin” anito bago tumayo at nag excuse at tapos na daw itong kumain. “Okay na teacher, labas na tayo bukas para mamasyal.” masayang sabi nito. Nag thumbs up siya sa dalaga at nag smile. Excited na siya para bukas. Marami silang nalibot na magagandang lugar at talaga namang namangha siya sa ganda ng Sejung . Ang sasarap ng mga pagkain at talaga namang nag enjoy siya. Nahiya pa siya dahil ito ang lahat ng gumastos sa mga aktibidad nila. “Ako na ang magbabayad sito Hannah” tinawag niya ito sa English name niya. Na freeze lang sa kamay niya ang pera dahil nabayaran na nito ang order nilang streetfood. “Hindi ba sabi ko sayo teacher na ako ang bahala sayo, ano naman ang silbi ng kuya kung maraming pera kung hindi natin babawasan” sabay kindat ito sa kanya. Natawa na lang siya” Ikaw talaga, mamaya mabigla ang kuya mo sa mga bayarin niya” “kulang pa yan, kaya naman sagarin na natin. Unli ang card na nabigay niya sa akin kaya bukas mag sho-shopping tayo ng damit at bags” Napa iling na lang siya sa sinabi ng dalaga. Dahil sa kapaguran nakatulog si Hannah sa sasakyan, siya naman kahit pagod siya hindi siya natulog. Na amaze siya sa mga tanawin sa labas ng bintana ng sasakyan na nadadaanan nila. Ang gaganda ng mga ilaw ng mga nag tataasang gusali. At ang mga side rivers na nadadaanan talaga namang nakakamangha, parang gusto niyang bumaba ng sasakyan at maglakad lakad na lang. Nasa bungad ng pintuan ang kuya ng dalaga, kinabahan siya kase talaga namang poker face ito. Hindi yata marunong ngumiti. ‘Anneyeong, Good evenig. Nakatulog sa sasakyan si Hannah, gigisingin ko lang siya” atubiling sabi niya. “No need, she’s coming out from the car”. anito. Tinignan niya ang dalaga na palapit sa kanila”Oppa, You’re home? Bakit ang aga mo naman yatang umuwi ngayon?” nag usap sila sa kanilang lengguwahe. Nakakaintindi naman siya kaya minsan kinakasusap din niya si Hannah ng Korean. Taas kilay ito,”Baka kung saan pa kayo magpupupunta, kung hindi ko pa tinawagan si Mr. Lee wala pa kayong balak umuwi.” litanya nito. Napakagat labi siya at kunwaring tinitignan ang kuku niya, tumingin kase sa kanya ang binata na para bang siya pa ang may kasalanan. “Kuya naman, ang aga aga pa kaya. “ “Pumasok na kayo at kakain na tayo” “kumain na po kami, tara na teacher tignan natin ang mga napamili natin” excited na sabi Hannah. Iniwan nilang naka nganga na animo hindi makapaniwala sa ginawa nila. Asar si Jung Ha inalis ang kurbata niya pag pasok sa opisina niya. Hindi siya makapaniwala na hindi na siya kinukulit ng kapatid na sabayan itong kumain o Hindi kaya ay gawin ang homework nito. Hindi na gaya ng dati na lagi siyang kinukulit na mamasyal. Kasalanan talaga niya kase hindi niya ito napagbibigyan dahil sa dami ng trabaho sa opisina. Kaya naman ng dumating ang English teacher nito galing sa Pilipinas sila na nag palaging magkasama at hindi na siya pinapansin ng kapatid. Hindi niya alam kung bakit naiinis siya na dapat ay masaya siya dahil hindi na siya kinukulit ng kapatid. Pero hindi niya alam kung bakit parang lagi siyang hinihila ng paa na umuwi ng maaga kahit dati rati namn ay hindi niya ginagawa. Aaminin niya sa sarili niynag nagagandahan siya kay Rhica, malaki ang mata na nababagayan ng mga mahahabang pilik mata, matangos at may kaliitang ilong, manipis at mapula pulang labi. Napapadungaw siya sa bintana pag naririnig niya ang tawa nito sa hardin kung saan nag kkwentuhan sila ng kapatid niya. Napapatitig Na lang siya. Kahit noong una pala niyang nasilayaan ito sa screen ng computer ng kapatid noong tinuturuan pa lang nio ang kaptid ng English online.Hindi sinasadya na napadaan siya sa sala kung saan nag oonline class si Hannah.Nakatalikod ito sa kanya kaya naman nakaharap ang laptop sa kanya. Napatitig siyasa mukha nito sa screen, kaya naman paminsan minsan sinisilip niya ang kapatid pag nag naabutan niya itong nag oonline class sa dalaga. Hindi niya alam kung bakit may saya siyang naramdaman nang marinig ang kapatid na inimbitahan nito ang teacher nito. Noong sinundo niya ito sa airport ay nakaramadam siya ng kaba, hindi niya ito linapitan agad ng nakita niya itong nka upo sa maleta nito na nag aantay. Napa atras siya ng biglang tumingin ito sa gawi niya. Nakita niyang naka dungaw sa bintana nito ang kapatid ni Hana. Sayang ang kagwapuhan nito laging naka poker face. Hayyy, kailan ko kaya masisilayan ang ngiti ng anghel na tulad mo. “What are you looking at teacher?” si Hana. “Hmmmm..wala naman para lang akong naka kita ng Anghel, tara na nga lang maglaro na tayo ng charade” yaya niya dito. Nag smile lang ito sa kanya at nag laro na sila ng game.Mamaya pa naman ang alis nila papuntang Jeju. Hintayin pa nila ag kuya nitong suplado. “Oppa Pali! We’re going to be late.” nag papanic na sabi ng dalaga sa kuya nito. Naka upo lang siya dun hindi niya pinapahalata na super excited siya sa Jeju. “We’re going to use the private plane, what’s the hurry” kunot-noongsabi habang pababa ng hagdan. “wE are just excited, not to mention this will be our first travel together since our parents died.” Napatigil ito sa pag pindot sa cellphone nito.tinignan nito ang kapatid saka binaba ang hawak na cellphone.”Alright!, lets go” binitbit naman ng mga alalay nito ang mga bagahe nila. Habnag nasa byahe sila walang tigil sa pindot ng camera at selfie ang ginaawa nila ni Hana. TTahimik lang ang binaTa at nakatutuk ang mata sa screen ng laptop nito.Hanggang sa byahe trabaho pa rin ang inaatupag. Panaka-nakang sulyap ang ginagawa niya sa kapatid niya at ng bisita nito. Npapatigil sa pagtipa ng keyboard ng laptop niya tuwing naririnig niya nag halakhak nito. Ngayon niya lang din nakita ganun kasaya ang kapatid buhat ng mamatay ang mga magulang nila. Aminin niya na malaki ang pinag bago ng kapatid niya mula ng nakilala nito ang dalaga sa online class niya ng English. Unti unting bumabalik ang sigla sa mga mata nito. Naging masayahin na rin ito, kaya kahit super busy siya sa opisina niya ay pinagbigyan pa rin niya ang hiling ng kapatid. Hindi naman nitoipinilit na samahan niya ang mga ito kase mapagkakatiwalaan naman ang kanang kamay niya na si Lee pero parang may nag udyok sa kanya na samahan ang mga ito at makasama si Rhica sa pamamasyal.