My Korean Jagiya

CHAPTER THREE... THUG THUG THUG MY HEART

Madaming papeles na kailagan pirmahan kaya naman umuwi siyang una at naiwan sa isla ang kapatid st si Rhica. Ayaw niyang iwan ang mga ito at talaga namang nag eenjoy na siya sa bakasyunkung hindi lang tumawag si Mr. Lee para sa napaka importanteng bagay baka tinapos niya ang araw ng bakasyun nila.

Ipinikit niya ang mga mata, alas dos na pala ng madaling araw. Nakaramdam na rin siya ng pagod at antok. Iminulat niya ang mga mata at tumingin sa kalangitan. Nasa pinaka mataas siyang baitang ng pag mamay ri niyang building. Tanaw ang nagagarahang ilaw na nagmumula sa mga nagtataasang building ng Seoul. Masasabi niyang isa siya sa pinakamayaman sa korea pero hindi pa rin siya masaya.

Noong nabubuhay pa ang mga magulang nila ang Apa niya or ama niya ang namamahala sa business nila. Siya naman ay lumipad ng US para mag aral ng medisina sa Harvard. suportado siya ng ina niya sa gusto niyang kurso habang ang ama naman niya ay gustong mag Business management siya dahil sa kanya naman talaga mapupunta ang negosyo nila.

Pero hindi niya sinunod ang gusto ng ama at nag aral siya sa US. Hindi siya sinuportahan ng ama sa mga pinansyal ang ina niya ang palihim na tumulong sa kanya at buti na lang ay isa siyang scholar kaya naman hindi siya nahirapan. Araw ng graduation niya hindi niya inaasahang dadalo ang mga magulang niya. Isa sa mga pinakamasayang araw niya dahil nandun ang mga ito, sa mga ito niya inalay ang mga award niya.

Na hindi niya inaasahan na yun na ang araw na makakasama niya nag mga ito dahil pag balik ng mga ito sa korea ay namatay ang mga ito sa plane crash. Hindi niya alam kung ano ang gagawin niya sa mga sandaling yun para siyang pinag bagsakan ng langit at lupa.

Umuwi siya ng korea at inayos ang kailangan niyang ayusin. Naiwan din sa pangangalaga niya ang bunsong kapatid. akala niya na masaya ito dahil naibibigay niya lahat ang materyal na gusto nito.Pero hindi niya inaasahan na hindi pala ito masaya sa mga bagay bagay na meron ito at naghahanap ng kalinga sa ibnag tao na nahanap naman nito sa English teacher nito na taga Pilipinas. Dito pumasok sa buhay ng kapatid niya at parang malapit na rin itong makapasok sa buhay niya.

There;s something about her that he can deny her presence. na parang may humihila sa kanya na umuwi ng maaga. Na pinagtataka din niya sa sarili niya.

Napabuntong hininga siya ng malalim. Tumayo na siya at uuwi na. Wala ang mga ito sa bahay nila bukas pa ang balik ng mga ito sa bakasyun. Matutulog na lang siya pag uwi niya siya ang susundo sa mga ito sa airport saka siya pupunta sa office.

Palabas na sila ng airport, naka balik na sila ng city ng mga ito. Namataan nila ang binata na naghihintay sa labas at nakasandal sa sasakyan nito.

"Wow oppa, hindi mo inutusan si Mr. Lee na siya ang sumundo sa amin. "Lapad ng ngiti ni Hana sa pang aasar sa kaptid nito.

"He's busy my pinagawa ako sa kanya" with poker face

Nangi ngiti na lang ang dalaga at pumasok na rin ito sa sasakyan. Naunahan siyang sumakay sa likdo, pero susunod na sana siya dito ng magsalita ang binata."Am I your driver? sa harap ka"

Napanganga na lang siya at walang nagawa kundi umupo na lang sa harapan. Nasulyapan pa niya ang makahulugang pang ngiti ng kapatid nito. namula siya sa hindi niya alam na dahilan.

Wala silang imikan sa loob ng sasakyan hindi niya alam kung nagtulu tulugan si Hana or ano. Natulog ito sa buong byahe nila kaya nag taka siya kung bakit naka pikit ito at animo natutulog.

Kaloka, hinayaan siya nito sa kuya nitong suplado. "Hows the trip?"

"HUH? ah..eh okay naman. kumportable naman kami"

"How about the vacation? nag enjoy ba kayo?"

"Yes, sobra" hindi niya naitago ang kasiyahan niya ng maalala ang mga ginawa nila sa Jeju. Isang napakgandang ala ala.

Tumango ito" Good to hear"

At ayun nga hindi na sila nag imikan hanggang maka rating sila sa mansyun ng mga ito.

Napanis ang laway niya sa byahe, kaloka kaseng Hana.

Pagkahatid sa kanila ay umalis na rin ito at pumuntang opisina nito. Sila naman ni Hana, ay piniling magpahinga dahil naramdaman na nila ang pagod mula sa bakasyun. Kaya naman alas otso na ng gabi sila nagising, nagulat pa sila ng malaman nilang umuwi ng maaga ang kuya ni Hana at hinintay silang magising para sabay na silang kumain ng dinner.

'Wow, himala ang kuya maaga na talaga itong umuuwi,? Hindi kaya may gusto sayo ang kuya ko?" pasimpleng tanong nito na ikinamula niya."Teacher, bakit ka namumula?" tukso pa nito." May gusto ka na ba sa kuya kong masungit?"

Nasamid ata siya ng sarili niyang laway. muntik na niyang makutusan ang dalaga sa pabigla bigla nitong hirit."Ako? magkakagusto sa kuya mong ipinaglihi sa estatwa yata, ni hinid ko nakitang ngumiti man lang or mag iba ng expression sa mukha, gusto ko sa isang lalaki ay yung may magandang ngiti at hindi suplado" Litanya dito.

"Mabait at palangiti naman ang kuya niya noon eh, sikat sa dati nitong paaralan dahil ang amo amo ng mukha at talaga namang maasahan pag may humingi ng tulong dito. Nag ka ganyan lang siya ng siya na ang tumayong magulang ko dahil sa hindi inaasahang nangyari sa mga magulang namin" nahabag siya sa mga ito hindi niya kayang nakikitang malungkot ang dalaga linapitan at niyakap niya ito."Don't worry if you need me I will always be here, I may be far away from you but I will be sure just one call away" Pangako niya dito.

Bakit parang may tumusok na karayom sa dibdib niya sa narinig sa dalaga. Parang nasaktan siya sa sinabi nitong ideal guy nito na malayo daw sa kanya.Tumaas ang kilay niya, at ano naman akala nito magkakagusto siya dito.Hindi nga ba? ani ng inner self niya. Na napa tigil siya bigla at nag isi. No, No , No way, I'm just concern about her kase friend siya ng kapatid niya at masaya siya na masaya ang kapatid sa pagdating ng dalaga sa buhay nito.

pero bakit may kirot pa rin.Umalis siya sa kinatatayuan niya na kung saan narinig niya ang paguusap ng mga ito, Aminado siyang maraming nag bago sa kanya hindi na siya ang dating masayahin na Jung Ha. Pero ano nga naman ang magagawa niya sa kanya naka atang lahat ang responsibilada niya sa kapati pati na ri sa mga negosyo nila.

Marami na rin siyang binitawan para sa mga ito pero hindi niya sinisisi ang mga magulang mahal na mahal niya ang kapatid kaya naman gagawin niya lahat mapsaya lang ito.

Napa kunot noo siya ng biglng nag ring ang phone niya at nabasa sa screen ang pangalan ng tumatawag. Someone whom he doesnt want to see and talk about. Napabalik ang mga ala ala ng kahapon na kung saan sia siyangs estudyante pa la lamang.

phone ringing....

calling Sheen Jung

Sa hindi niya pag sagot ay pinadalhan naman siya ng mensahe. Binasa niya ito pero hindi siya nag bigay ng kasagutan.She wants them to meet and talk about there past.

lalong lumalim ang pagkakakunot noo niya sa nabasa. Wala ng rason para makipag kita pa siya sa babae. His feeling for her was long gone at hindi na iyon maibabalik pa.

Bumalil siya sa study room niya at itinuloy ang mga dapat pang gawin.

He was engrossed reading documents ng pumasok ang mayordoma nila.

"the dinner i ready, young miss is already in the table with the teacher. :

"okay,ill be down in a minute" inayos niya muna ang mga papeles niya at bumaba na para sa dinner nila.

naabutan niya sa mesa ang kapatid at dalaga na masayang nagkkwentuhan. napatigil lang mga ito ng mapansin siya.

"hello oppa, lets eat:

tumango lang siya, tinignan niya si Rhoca pero umiwas lang ito ng tingin.

"What are you going to do tomorrow?: pasimpleng tanong niya.

"hindi pa namin alam oppa, baka mamasyal lang muna around the city, saka namin papalanuhin ulit ang place na pupuntahan namin since may 2 weeks pang natitira si unnie "

Tumango lang siya, kunwari hindi siya interesado. 2 weeks lang pala ang natitirang araw sa bakasyun nito.

After dinner nagkayayaan silang mag kape sa tabi ng pool at maligo.

Masayang nagkkwentuhan ang dalawang dalaga habang nagkakape siya. nakapag palit na rin ang mga ito ng pangligo. Well, hes wearing also his trunks na pinatungan niya ng roba.

Naaliw siya sa mga kwento at tawanan ng mga ito hindi niya lang pinapahalata, matagal na panahon na rin na naging masaya ang mansyon. Dahil sa malakas na tawa ng dalaga na dinig ata sa kabilang bakod.

Nahahatak na rin ang kapatid, ngayon niya ulit itong nakitang masaya at tumatawa ng malakas.

Napansin niya na nasa gilid lang ang dalaga na animo takot na lumusong.

Inaasar naman ng kapatid niya. napapailing naman siya, at natatawa sa mga nakikita, parang mga bata.

"dont ever think of do it " babala niya sa dalaga niya alam na niya ang plinaplano nito. Hindi siya marunong lumangoy .

"i'll teach you unnie"

"heh! tumigil ka nga! ayoko dito lang ako. kuntento na ako kasama si froggy" tukoy niya sa salbabidang frog.

" hay naku unnie! " natigil na rin at lumangoy na sa malayo. Siya naman ay nagbabad sa abot niya. sumakay siya sa salbabidang pwede higaan na si froggy. Ng hindi niya namamalayan na napalayo siya sa mababaw na banda ng pool. Sa kabiglaan niya nabaliktad siya at nahulog sa pool.

"ahhhhh... h-help.... h-help" Naiyak siya katapusan na ba niya ito. pero bago pa siya nawalan ng malay may humila sa kanya, nahawakan nito ang baywang niya at ini ahon sa tubig.

Good thing nailabas niya ang mga nainum niyang tubig.

"what the hell are you thinking, lady?. If you want to die not in my damn house " sigaw na galit ni Jung Ha, animo kakain na lion ang itsura na pati ang kapatid nito ay napa atras na lang bigla.

" ah, hindi ko naman sinandya iyon ah, bakit ginusto ko bang mahulog " stammering with her words.

" kahit na alam mong hindi ka marunong lumangoy hindi ka nag iingat, Paboooya!"

Napa bangun siya napantig ang teynga niya sa narinig, tinawag siyang tanga! siya tanga!.

" hoy, huwag mo akong matawag tawag na tanga huh? bakit ginusto ko bang mahulog ? at saka at bakit ako magpapakamatay ang ganda ganda ng buhay ko wala man akong boyfriend happy naman ako" dinuro duro niya ito sa dibdib na kahit na didistract na siya sa abs nito hindi siya nag pahalata. " kaya huwag mo akong mapa bo pabo huh, kung ayaw mong ipagahasa kita sa sampung bakla" huling hirit niya dito sa wikang Pilipino. Napanga nga naman ito at dahil nanginginig na siya sa lamig linayasan na niya ang mga ito. Baka masakal pa siya at itapon sa labas.

Tumakbo siya kwarto niya at deretso ng banyo para makaligo. Malakas ang kabog ng dibdib niya. Wew! Tinampal niya ang bibig niya, kase namang bibig ito eh, hindi na lang pinalampas pinatulan pa talaga. hahay. Napa hampas na lang siya ng ulo sa pader ng banyo, para siyang pinagsakloban ng langit at lupa.

Hanggang sa matapos siya at nag blo-blow hair dry, naiiyak siya na natatawa sa hitsura niya at pag naaalala niya ang mga nasabi niya.

may kumatok sa pinto niya, "pasok"

"Unnie, okay ka lang ba ? " concern na tanong ni Hana.

"Oo naman, nahiya lang ako my gosh! napagsalitaan ko ang kuya mong dragon" Tumawa ng malakas ang dalaga, " ano ka ba wala iyon, nag alala lang kuya sayo kase alam mo naman , mali lang kase dahil sa pag alalala niya may nasabi siyang mali, pero believe me hindi naman niya yun sinasadya, ngayon ko nga lang nakita yung ganun mukha ng pag aalala sa kanya, sa akin kasw laging poker face hindi ko mahulaan kung ano ang iniisip. Kaya napapa isip tuloy ako, baka crush ka ni kuya" tumawa pa ito.

namula siya," Huwag ako Hana, huwag ako ang pagtripan mo at muntik ng mawala ang isa sa mga dyosa sa mundong ito "

" tulog na tayo, Good night unnie:

"Good night dear"