LOVE ADVERSITY

[ HE FALLS ASLEEP ]

CHAPTER 17

( Krisha's parents )

niyo po natanong?" walang emosyon na tugon ko. Pinapasok ko na sila at pagka upo sa sofa ay hindi mapakali ang aking ina na makipag usap sa akin. I bet she has a lot to ask me right now.

( THIRD PERSON'S POV )

"Why didn't you tell us?" her dad said in a calm voice. "Tell you what dad?" Krisha didn't have any emotions. "Anak, we already know about what happened to --- Sam and Laurence. Kaya ba hindi ka nakauwe kagabi?" maingat na salita ng mommy Kristina niya. Sandali munang natahimik si Krisha. "Yeah, I -- I was in the hospital that time." walang ganang tugon ni Krisha at napa hinga ng malalim ang kanyang mommy Kristina bago ito mag salita muli.

"Krisha, ayos kalang ba? you look so exhausted and tired. Alam ko wala ka pang sapat na tulog at pahinga, gusto mo bang samahan ka namin dito ng dad mo? kami ng bahala mag alaga say-- " "Hindi na po!" pag putol ni Krisha sa sinasabi ng mommy niya.

"How about sa mansion ka muna mag pahinga toda-- "

"No, I don't want that mom!" biglang taas ng tuno ni Krisha. Bumakas naman ang kawalan ng pag asa sa muka ng parents niya. Alam naman nila kung gaano katigas ang puso ni Krisha pagdating sa kanila, but they still tried what they can peru mukang malayo padin ang loob ni Krisha sa kanila. "Krisha, don't talk to your mom like that!" saway ng kanyang daddy Noel na naka salubong ang kilay.

"I'm sorry! peru pagod po ako ngayon, gusto ko lang mapag isa. Huwag ho kayong mag alala mom, dad, kaya ko po ang sarili ko." nakayukong sagot ni Krisha. "Krisha, we both know what you're feeling right now. And we are here para samahan at damayan ka, anak pamilya mo kami." mahinahong paliwanag ng dad niya.

"Yes dad, I know that naman! at alam ko na alam niyo din, lahat ng pinagdaanan ko, lalong lalo na sa mansion na Yun. Please, huwag niyo na sanang pilitin pa!" she can't helped but to get emotional. "Peru anak, we've tried and still trying our best para maka bawi kami sayo. But you still refuse to give us a chance!" paliwanag ni kristina.

"Like what mom?" krisha's trying to hold her tears from falling.

"And besides, wala naman po akong hinihiling sa inyo maliban sa PABAYAAN NIYO NA AKO!" dugtong niya pa. "Bakit, hindi ba't hinayaan ka na namin? wala ka na mansyon at diba mas pinili mo pang mag trabaho kesa gampanan mo yung tungkulin mo sa kompanya--- " "Noel stop it-- " saway ni Kristina. "Why mom, diba yun naman ang gusto niyong sabihin sakin? Com'on sabihin niyo na! at para nadin umalis na kayo dito!" krisha shouted and she was crying.

"Krisha, hindi naman kailangan umabot pa sa ganto e. Kung ayaw mo talaga edi sige, aalis na kami ng dad mo --- " "Kristina no! ano bang ginagawa m-- " pag tanggi ni Noel sa sinasabi ng asawa niya ngunit hindi ito pinakinggan ni Kristina.

"We're leaving, right?" sabi ng mom niya kay Noel na hindi nadin magawang tumanggi.

"Hon, umawain na natin ang ating anak. She's having a hard time right now!" pabulong na pakiusap ni Kristina sa kanyang asawa at hindi nalang ito sumagot.

Hindi na magawang tumingin ni Krisha sa kanyang magulang habang paalis ito sa kanyang apartment. Pagkatapos ay pinunas nito ang kanyang luha.

"O my gosh! derrick?" gulat na lumabas sa bibig niya ng bigla niyang maalala si Derrick na ngayon ay nag tatago padin sa kanyang cabinet. Mabilis siya

ng nag tungo sa kanyang kwarto at agad binuksan ang cabinet na puno ng mga naka hang niyang damit.

"Hey, are oka-- ?" naputol na bungad niya nang makita ang naka pikit na ang mga mata na si Derrick. He falls asleep sa loob habang nag aantay na pag buksan ito ni Krisha. He didn't disobeyed krisha, kahit na nahihirapan na siya sa loob. Habang naka sandal, ang kanyang noo at leeg ay pawisan din kaya mas lalo pang naawa si Krisha.

Imbis na gisingin ay kumuha siya ng towel upang punasan ang pawis ni Derrick. "I'm so sorry! and also thank you, dahil kahit nahirapan ka na ginawa mo padin ang sinabi ko. Mabuti nalang hindi mo narinig ang away namin sa labas" pakikipag usap ni Krisha sa lalaking tulog kasabay ng dahan dahan niyang pag punas sa pawis nito. Pagkatapos ay inayos niya itong mga damitan niya para magkaron ng space si Derrick, hindi niya kasi ito gustong gisingin at hindi niya din naman ito kayang buhatin.

Binuksan niya ang kanyan aircon at kumuha din siya ng comforter saka kinumutan si Derrick.