LIFE GOES ON (COMPLETED)

CHAPTER 14

“Hi , Im Yljeon Lai and today I have a story , its all about something that ive kept many years ago , Some of you always thought that im a happy and joyful person but youre wrong , Deep inside I have a wound that never heals and every years passed it goes deeper and deeper , when I was high school my mother forced me to marry the man that ive never known , when I and my bestfriend cleaning the house , my mother came in along with a boy and told me that he was my fiancé ,so I got shocked that time , my friend leaving me standing of nowhere , ive tried  to find him but ive never seen him , many months passed I have no idea why he leave me , so I decided to agree into my mom’s wills and wants cause I really thought that he didn’t care about me anymore , and when my weddings come , I saw him standing and singing our favorite song , I forced myself to smile , there’s no seconds or minutes that ive never looked into his eyes but he , He never looked at me just a seconds , he never lays his eyes to me , And when the time that I looked into him again , he was already gone , he didn’t know that I run into my wedding and fiancé just to tell him how much i love him , but its already too late , a weeks past his sister told me that he’s already passed away and it was the most painful time for me , if there was a chance , im going to write our story from the beginning until to the best end “ – kwento nya , di ko naman alam kung ano ang mararamdaman ko dun sa dahils akwento nya , hindi makuha lahat ng utak ko lahat ng kwnento nya , ang dami kong gustong itanong sa kanya pero nagtatalo ang puso at utak ko 

“Alam mo connect yung kwento mo dun sa 3rd Block Student “ – imik nung principal kaya anaapaalingon sakin si jeon , pagkalingon k okay Mark , nakatingin din sya sakin

“So hindi natuloy yung kasal mo kasi tinakbuhan mo yung mapapangasawa mo “ – tanong nung principal sa kanya

“Hindi po, saka simula nung tinakbuhan ko kasal ko , tinakwil ako ng magulang ko , kaya paraa maakatapos po ako ng Hignschool , binuhay ko po sarili ko , naaging working student po ako , tapos nung umuwi po kuya ko galing ibang bansa , sa kanya na po ako tumira “ – paliwanaang ni jeon dun sa principal , Di naman ako makapaniwala sa lahat ng sinabi nya , gustong gusto kong umiyak kaso di nabagsak yung luha ko

“ Di na kita tatanungin kong preferred to say or not kasi ikaw na din may sabi na wala na sya “ – sabi nung principal sa kanya , tapos nag thank you na si Jeon saka sya bumaba ng stage , yung galit na naramdaman ko sa kanya ng mahabang taon parang biglang nag iba , di ko maintindihan , Since ‘L’ na ang pinakahuling family name , isa – isa ng lnaglabasan mga HRM Student , Dumeretsyo naman ako sa canteen para magpalamig , Habang nakaupo ako , di pa rin mag sink in sa utak ko lahat ng mga sinabi nya , Di natuloy ang kasal nya ? Kaya pala Lai pa din aang gamit nya , Akala ko ako lang ang nagsakripisyo , Bat hindi ko muna sya hinayaang magpaliwanag kahapon , Parang nagsisisi naman ako na nasabihan ko sya ng masasakit na salita . Binuksan ko naman yung bottle ng mineral na nasa harapan ko at iniinom lahat , Habang nagiisip ako ng mga gagawin ko biglang pumasok sila Jeon kasama si Mark tapos umupo sila dun sa may tapat ng table ko , di naman ako makatingin ng deretsyo kay Jeon . Tumayo naman ulit si Mark para kumuha ng kakainin nila , kita ko naman na natingin sakin si Jeon kaso pilit ko pa din na iniiwasan mga tingin nya , Paagkabalik ni Mark ,

“Oyy ! Kaerel ! Dito ka na , Halika !!” – sigaw nya sakin , Di ko naman alam kung sasang – ayon ba ako sa kanya o ano , kaya kumaway na lang ako na ‘ayos lang ‘ tapos kita ko kinausap ni Mark si Jeon at yung kaibigan nya saka lumapit sakin si Mark dala – dala nya yung tray nya , tapos umupo sya sa may haraapan ko .

“Kita mob a si Jeon ? Yan yung sinasabi ko sayo na gusto kong babae” – sabi ni Mark sakin kaya napalingon ako sa kanya , so si Jeon nga ? Bigla naman akong nagdalawang isip kung tutulungan ko pa sya o ano ! Sobrang gulo na ng utak ko , Di ko na alam kung anong gagawin ko .

“YAAAAAAAAAAAA !!!!!!!~~~~” – biglang sigaw nung kaibigan ni Jeon kaya napalingon kaming dalawa ni Mark sa pwesto nila , pati yung ibang estudyaante nakalingon na din sa kanila , Kita ko naman si Jeon na nakataklob ng panyo taapos nagsisign sya dun sa kaibigan nya na wag maingay

“Bakit kaya ?” – tanong ni Mark sakin

“Di ko alam “ – sagot ko sa kanya , pero curious din ako kung bakit sumigaw yung kaibigan nya , Di ko naman maalis yung mata ko sa pwesto nila Jeon para bang nag aalala ako sa kanya , kita ko sya napalingon sakin kaya bigla syang tumayo di nya pa din alisin yung panyo na nakatakip sa bibig nya tapos hinigit nya palabas ng canteen yung kaibigan nya .