Acı intikam

Toparlanma

Düşüne düşüne yedim sandiviçi mi kafamı kaldırdığımda ateşin onay bekleyen gözleri ile karşılaştım hafif tebessüm ederek

"eline sağlık çok güzel olmuş" dedim

ODA aynı şekilde gülerek karşılık verdi

"kendimi övmek gibi olmasın ama güzel yemek yaparım aslında bakarsan her konuda iyiyim" dedi çapkın bir şekilde göz kırparak

Ne yapmak istediğini anlayabiliryordum kafamı dağıtmak istiyordu evet biraz kafam dağılıyordu ama anlık oluyordu sonra yine aynı sızı aynı acı kalbimin tam ortasına yerleşiyordu yine de onu bozmamak adına yine tebessüm ederek

"göricez bakalım ateş bey her konuda ne kadar iyi olduğunu" deyip ayaklandım ve masanın üstün de olan kahvaltılıkları tezgaha ve dolaba koymaya başladım ateş te hem bana yardım edip hemde bir yandan tebessüm ediyordu işimiz bitince yine ona dönüp burada kalmak istediğimi söylicektim o eve gidemezdim derin bir nefes alıp ateşe döndüm

"ATEŞ senden bir şey isteyebilir miyim" dedim biraz çekinerek

Yüzünü tam bana dönerek yine o güzel gülüşü ile

"tabi ki güzelim istediğin her şeyi isteyebilirsin" dedi

"ateş ben o eve artık gidemem o evde yaşayamam duramam nefes alamam" dedim yine gözlerim dolarak ama konuşmaya devam ettim " bir süre burada kalsam senin için sorun olur mu?" diye sordum

Gözlerine baktığımda ışıldadığını farkına vardım resmen sanki bu anı bekliyormuş gibiydi gerçi bende burada kalarak ekmeğine yağ sürmüş oluyordum yapacak bir şey yoktu ateş bana lazımdı onu kullanmak gibi bir niyetim yoktu ama şuan bana yardım edebilecek tek kişi de oydu, biraz daha aramız daki mesafeyi kapatıp tekrar tebessüm ederek

"ne demek sorun olur mu güzelim öyle şeyin lafı bile olmaz burada istediğin kadar kalabilirsin sana bir tane oda ayarlarız kıyafetlerini de yarın aldırırız buraya sen gitmezsin eve hem belki burada kafanı toplaman daha kolay olur belki sana yardımcı olabileceğim herhangi bir şey olur ve şu adam senin tehdit altında olduğunu var sayarsak yanımda kalman can güvenliğin açısından daha iyi olur hemde benim içim rahat eder " dedi yine gözlerimin içine bakarak ve ben sadece buruk bir tebessüm ederek kafa sallamakla yetindim

ATEŞ İSE benim AKSİME daha heyacanlı bir şekilde konuşmaya devam etti.

" büyük odalardan birini veririm sana benim odamın yanında ki olur hem orası denizi görüyor sen seversin denizi hemde baya geniş ve büyük rahat edeceğini düşünüyorum" dedi

Gözlerimi kaçırarak

"inan ateş bedenim rahat etse bile içim o kadar rahat değil ve şuan hiç bir şeyi ayrıntılı düşünemiyorum şu koltukta yat desen bile neden diye sorgulayacak halde değilim" dedim bıkkın Bi halde ateş halim den anlamış olacak ki bana biraz daha yaklaşarak daha naif ve sakin bir şekilde

"tamamdır güzelim sen nasıl istersen öyle olsun hem saat daha erken istersen biraz daha uyu bir duş al ne bileyim istersen televizyona bakalım sen karar ver" dedi ama benim hiçbir şey yapmaya halim ve mecalim yoktu kafamı iki yana sallayıp

"aslında uyumak iyi gelecek ama gözlerimi kapatmaya korkuyorum" dedim buna cevap olarak

"istersen yanında ben olayım sen uyuyana kadar beklerim biraz dinlenmek sana iyi gelecek eminim hem bu gün için de biraz enerji depolamış olursun" dedi

"BU gün mü? Bu gün ne olacak ki" diye sordum şaşkın şaşkın

Ateş ise geçikmeden hemen cevap verdi

" sen arabada uyuyunca deden bize gelmeni istedi deden de gelicekti ama ben daha onu görmeye hazır olmadığını bildiğim için seni kendi evime getirdim onlarda yarın öğleden sonra geliriz ve konuşuruz her şeyi dediler bende tuğçeye söylerim dedim sonra ayrıldık "dedi

" aslında bakarsan hala dedemi görmeye hazır değilim hala çok sinirliyim ona ama kaçarak nereye kadar illaki bu konuşma olucak ve evet hayat bir şekilde devam ediyor annem yok babam yok ama ben onlar içinde devam etmeyelim kafamı toplamalıyım ve artık bütün her şeri öğrenmek istiyorum " dedim" gelsinler annen baban deden dedem gizem sude hepsi gelsin ve herkes neyi biliyorsa anlatsın anlatsın ki yüküm azalsın çünkü ben bu kadar bilinmezlikle kafayı yemek üzereyim " dedim kafamı yere eğerek yine gözlerim dolmuştu ateş yanıma gelip eliyle çeneme kaldırıp gözlerimin içine bakarak konuştu

" sen nasıl istersen öyle olsun güzelim sakın üzülme Her şey bu gün BİTİCEK her şeyi öğreneceksin ve ben senin her anında yanında olacağım şimdi bunu düşünme uyumak ister misin" diye tekrar sordu

"bilmiyorum ateş gözlerimi kapatmaya korkuyorum uyumak istiyorum ama gözlerimi kapatmaya korkuyorum" dedim

"TUĞÇE gel göğsümde uyu olmaz mı belki korkmazsın gözlerini kapatmaya" dedi şaşırak yüzüne baktım dumura uğramıştım bu dediği karşısında ama Haklıydı onun göğsü benim evim gibiydi ve daha fazla düşünmek istemedim kafamı sallayıp

"olur bide öyle uyumayı deneyelim bakalım" dedim

ATEŞ yanıma gelip benim elimden tuttu ve

"HADİ gel bakalım çıkalım odaya deneyelim" dedi buruk bir tebessümle onu takip ettim ve çıktık odaya yatağın başlığına dayadı sırtını ve eliyle yanına işaret etti yavaş yavaş yanına gittim heyacan yerine içimde korku vardı yorgundum ama gözlerimi kapatmaya korkuyordum ağır hareketlerle girdim yatağa kafamı koydum göğsüne derin derin nefes alarak gözlerimi kapatmaya çalıştım ilkin de yapamadım tekrar denemek istedim ve kapattım gözlerimi ama en fazla 2 3 saniye kapatabildim çünkü hemen annemin o görüntüsü gözlerimin önüne geliyordu "yapamıcam" diye hafif ağlarak dikeldim yatakta ateş anlamış olacak ki hemen yanıma geldi ve tekrar göğsüne çekti beni

"şşştt güzelim sakin ol ve sadece odaklan olur mu annenle ilgili güzel bir anıya odaklan yada herhangi başka bir şeye o olayı düşünme en azına uyumak istediğin zaman yada benim kalp atışlarıma odaklan ve bir kez daha deneyelim" dedi kafamı kaldırıp ona baktım ve gözlerimle onayladım yine eski yerini alırken beni tek hareketle göğsüne çekti derin bir nefes alaka ilk dediğini yapmaya çalıştım annemle güzel anılarımızı düşündüm başta işe yarıyordu sakinleşiyordum ama sonra o anılara yenilerini eklemeyeceğimi farkına varınca yine aynı görüntüler gözümün önüne geldi ve hemen açtım gözlerimi yine derim bir nefes verdim gözümden yaşlar akarken ateş ise anlamıştı yapamadığımı saçlarımı sevdi ve öptü

"GÜZELİM bir kez daha dene olmazsa seni inan zorlamıcam ama korkma ne olursa olsun ben her şeyde yanındayım" dedi saçımı tekrar öperek, yine derin bir nefes alıp bu sefer ikinci dediğine kalp atışına odaklanmak istedim başta biraz zor oldu ama oluyordu işe yarıyordu sakinleşmiştim ateş te farkına varacak oldu ki saçlarımla oynuyordu ve bu hareket daha da mayışmama sebeb olmuştu ne kadar zaman geçti bilmiyorum ama ateşin kulağıma "seni çok seviyorum lütfen iyi ol" dediğini hatırlıyorum ondan sonrası derin bir uykuydu benim için.

"gözlerimi beni rahtsız eden güneşin ışıklarıyla açtım kulağıma ise o çok sevdiğim diğer melodi çalıyordu dalga sesleri...

Usulca kalktım yattığım yerden sağıma soluma baktığımda yanımda kimse yoktu hatta dün gece yattığım yerde değildim farklı bir yerdeydim, yataktan inip sağı solu gezmeye başladım ve dışarı çıktım öyle huzur veren bir yerdi anlatamam kocaman müstakil bir ev arkası ormanlık önü kumsal ve masmavi bir deniz kumsalda ilerkedikçe denizin kenarında iki kişi gördüm birbirlerine sarılmış gülüşüyorlar dı adımlarım biraz daha hızlandı ve yüzleri biraz daha şekil almaya başladı biraz daha koşar adım gittim her adım attığımda anne ve babamın yüzü tam olarak netleşiyordu, mutluluk ve göz yaşı ile "anne baba" diye bağırdım koşarak onların yanına giderken hemen annemin boynuna sarıldım sıkı sıkı sonra babama ikisinin de beni şevkatle sarmasını izledim ve doyasıya sarıldım onlara, biraz öyle durduktan sonra sarılmayı bırakıp anneme baktım elini alıp yanağıma koydu

"kızım güzel tuğçem artık üzülme bak ben ve baban çok mutluyuz sende mutlu ol sende gül kaldığın yerden yaşamaya devam et senin mutlu olman ve gülmen bizi daha çok mutlu ediyor sakın ağlama daha fazla sen ağladıkça biz de üzülüyoruz yapma kızım kendine bunu bak biz halimiz den çok memnunuz "dedi babama doğru bakarak sonra babam geldi yanıma oda aynı şekilde SEVECAN bir şeklide okşadı yanağımı

" zor şeyler bunlar senin için elbette biliyorum kızım ama inan sen mutlu ol ki biz de burada rahat edip mutlu olalım sen gül ki bizim de içimiz huzurla dolsun..." dedi babam ona kocaman sarıldım ve tekrar babam konuşmaya devam etti

"biliyorum kızım sana doğru düzgün babalık yapamadım ama benim bir elim bir ayağım bir kulağım gözüm hep sende idi yanında olamadım belki ama ben seni kalbimle hep sevdim ve sen beni her şeye rağmen affettin ya işte ben o gün öldüğüm için üzülmedim üstüne senin yaşamana sebeb olduğum için kendimle gurur duydum, kapatma kendini kızım konuş yalnız kalma sev mutlu ol hayatını yaşa evlen çocuğun olsun bir yuvan olsun bir işin olsun ama en önemlisi mutlu ol kızım biz olmada dan da mutlu ol "

" yapamam baba siz olmadan mutlu olamam sevemem gülemem yaşayamam bir yanım eksik hissediyorum baba kalbim hep ağrıyor intikam almak istiyorum size bunu yapanların canı yansın istiyorum içimde ki öfke bir türlü geçmiyor baba yapamıyorum " dedim babama sarılıp ağlarken babam saçlarımı okşayıp

" Ah benim güzel kızım geçicek bunlar da geçicek şuan her şey çok taze farkındayım ama geçicek ve o zaman yaşaman gerektiğini anlıcaksın " dedi beni sarıp SARMALARKEN sonra annem girdi söze

" babam ile orada o olayları yaşarken tek seni düşündük tuğçem biz senin için katlandık ve sustuk sende bizim için mutlu ol ve yaşa gül ve iyi ol tamam mı benim güzel kızım " dedi beni alnımdan öperken

"ANNE" dedim boğazım düğümlenerek sorduğum sorunun cevabını duymaya hazır değilmişim gibi

"çok canın acı dı mı? Ya baba senin senin çok canını yaktılar mı? Diye soydum ikis de hafif tebessüm ederek birbirlerine baktılar.