Matiim ko lamang na pinagmamasdan ang malawak na daan na siyang kasalukuyan na ngayong binabagtas nitong kotseng minamaneho ni Toby. Sa nakikita ko ay medyo hindi pa gaanong nababalot ng dilim ang buong paligid, kung kaya't bahagya akong nagulat no'ng masulyapan ko ang oras sa suot kong wrist watch dahil limang minuto na lamang pala ay pasado alas-siyete na ngayon ng gabi.
"Love, ayos ka lang ba?" sa tanong na iyon ni Toby ay bahagya na rin akong napasulyap sa kaniya.
"Ahm, oo naman...b-bakit?" kaagad ko namang tugon sa kaniya, dahilan upang sandali na itong sumulyap sa akin.
"Are you sure? Kanina ko pa kasi napapansin na para bang napakalalim ng iniisip mo." Sandali na ulit nitong ibinalik ang paningin sa binabagtas naming daan.
"Ha? Hindi! Napagod lang siguro ako, alam mo naman itong
