Luna
Hindi ako mapatahan ni Jigo sa pag-iyak kahit inaalu na niya ako. Everytime I try to stop myself from crying, the pain automatically flashes in my mind na mas lalong nagpapaiyak sa akin. Kahit halos hindi na rin ako makahinga ay parang gripo ang mga mata kong patuloy lang sa pagtulo ng mga luha.
“Stop crying, Luna. You’re making me worried.” Marahang sabi niya sa akin.
Umiling ako at kumuha ng panibagong tissue sa box.
“J-Jigo…” sumisinok ako habang nagsasalita. Tumulo ulit ang mga luha sa pisngi ko.
Kumuha rin siya ng tissue at siya na mismo ang pumahid no’n sa pisngi ko.
“Stop crying for that worthless man!” He said with irritation.
Umiling ulit ako. No, he isn’t, I said to myself.
Gusto kong malaman ang totoo. Gusto kong alamin kung ano ba talaga
