Chapter 12 SPG

2255 Words
Ada’s Point of View Nakasuot ako ng simpleng dress na lagpas sa tuhod ko at kapag sinunod ko ang utos ni Nikola ay aangat ang dress ko at makikita ang legs ko. Mukhang nainis lalo si Nikola kaya masama na siyang tumingin sa akin. Nasa kalagitnaan kami ng traffic kaya nakahinto ang sasakyan. “Hindi mo gagawin? Gusto mo bang hindi matuloy—“ “Gagawin ko!” tugon ko. Kagat-labing ibinuka ko ang mga hita ko kaya umangat ang dress ko saka nakita ang maputi kong legs. Mabilis na pumasok ang isang kamay ni Nikola sa loob ng dress ko at naramdaman ko kaagad ang mainit na kamay niya na humaplos sa kaselanan ko na kahit nakasuot ako ng underwear ay dama ko pa rin ang init ng kamay niya. Mas napakagat ako ng labi na unti-unti nang gumalaw ang kamay niya sa kaselanan ko humihimas iyon ng marahan saka tinutusok ang gitna ng pagkab-bae ko dahilan para maging malikot ako sa kinauupuan. Napaungol na ako nang ipasok na ni Nikola sa loob ko ang kamay niya at tuluyan nang maipasok sa loob ko ang isang daliri. Sa umpisa ay mabagal subalit habang tumatagal ay bumibilis na rin iyon kaya mas lumakas ang ungol ko saka mas naging malikot ako. “That's how sl-t you are, that even with my finger you're already satisfied,” sabi ni Nikola na dahilan para manigas ang buong katawan ko sa sinabi niya. Parang tinapakan ang buong pagkatao ko sa insulto sa akin ni Nikola at kahit pa panay na ang pasok sa loob ko ni Nikola ay hindi ko na naramdaman ang sarap niyon. Napahinto naman si Nikola sa ginagawa at inalis ang kamay sa loob ko dahil pinaandar na niya ang kotse. Nakatulala lang akong nakatingin sa kawalan at paulit-ulit na naririnig ang insulto sa akin ni Nikola. Nag-iinit ang mga mata ko subalit ayokong umiyak sa harapan ni Nikola kaya kinagat ko nang mariin ang labi ko na halos nalasahan ko na ang dugo mula sa labi ko dahil sa pagkagat ko. “I want to go home,” sabi ko kay Nikola. “I’m hungry—“ “I don’t feel good. I feel like I'm going to faint from how bad I feel right now, so if you want to eat at a restaurant, leave me in the car,” pagsisinungaling ko kay Nikola saka pumikit ako at sumandal sa upuan. Alam kong tinignan ako ni Nikola kaya hindi ko na iminulat ang mga mata ko at hindi na rin naman nagsalita ang asawa. Naging tahimik ang pagbabiyahe namin hanggang sa naramdaman kung tinapik nang marahan ni Nikola ang pisngi ko. “Nasa bahay na tayo. Kaya mo bang tumayo? Bubuhatin na lang kita—“ “Mauna ka na lang. Hayaan mo na muna akong magpahinga rito,” tugon ko kay Nikola. Narinig kong nagbuntonghininga si Nikola saka bumukas ang pinto at lumagabog iyon pasara. Ilang minuto rin akong nakapikit hanggang sa tumulo na ang mga luha sa mga mata ko na kanina ko pa pinipigilan. Tinakpan ko ng dalawang kamay ko ang mukha ko saka yumuko habang umaalog ang balikat ko sa pag-iyak. Kahit pa alam ko noon pa man na ganito ang kahihinatnan ko sa pagsasama namin ni Nikola at inihanda ko na ang sarili ko sa buong isang taon, na hindi ko siya nakasama ay masasaktan pa rin pala ako dahil sa mga masasakit na salita mula sa bibig niya pero kailangan kong magtiis dahil kailangan pa namin siya at kahit nagmumukha na akong nagpapakababa dahil sa kaniya ay magtitiis ako para kay Papa. Nagulat ako nang may kumatok sa bintana ko at hindi napigilang mapalingon sa kumatok na walang iba kundi si Nikola at seryosong nakatitig sa akin. Hindi pa naman tinted ang kotse niya kaya kitang-kita ako sa loob kaya mabilis kong pinahid ang mga luha ko saka inayos ang sarili at binuksan ko na iyon. “I-I want to rest. Sa kwarto na ako didiretso—“ “You’re crying,” putol ni Nikola sa sasabihin ko pa sana. Hindi ako lumingon sa kaniya at yumuko lang ako ng ulo para matakpan ng buhok ko ang mukha kong alam kong namumula dahil kagagaling lang sa iyak. “Why are you crying? Is it because of what I did earlier while on the trip? If you didn't want to, you wouldn't have agreed with me in the first place,” sabi ni Nikolo at wala man lang pag-aalaa sa boses niya saka parang ako pa ang sinisisi kung bakit ko inabot ang ganitong buhay sa piling niya. “Umiyak man ako hindi ba dapat wala kang pakealam? The only thing that matters is that I keep our word, and you can do what I want,” matigas kong tugon sa kaniya. Nagulat ako nang hawakan niya ang baba ko saka iniharap sa kaniya. Puno ng galit ang mga mata ni Nikolo pero hindi ako nakaramdam ng takot dahil mas iniinda ko ang kirot ng puso ko sa ginawa at sinabi niya sa akin kanina habang nasa biyahe. Ganoon pala kapag nasasaktan, nagiging manhid ka bigla at kahit ang takot ay nawawala na. “Then don't pretend to cry as if you are being oppressed here!” gigil na tugon sa akin ni Nikola. “Hindi ko naman ipinakita sa’yo na umiiyak ako, hindi ba? Ang sabi ko ay iwanan mo na lang ako at hindi ko naman inaasahang hindi ka aalis at panonoorin mo ako!” mariin kong pagpapaalala sa kaniya. Napabuntonghininga ako at hinawakan ko ang kamay ni Nikola na nasa baba ko saka inalis iyon na hinayaan din naman niya. “Sorry,” pagpapakumbaba ko na. “Huwag mo na lang akong intindihin at ipagpatuloy na lang natin ang kasunduan. Matatapos din naman ito, eh, kapag naayos mo na ang problema ng kompanya ay papayag na akong makipaghiwalay sa’yo kaya huwag mo na lang intindihin ano man ang maramdaman ko sa lahat ng mga insultong maririnig ko sa’yo. Gawin mo ang gusto mong gawin sa akin hangga’t magkasama tayo,” sabi ko saka naglakad para iwanan si Nikolo. “What if I want to have s-x with you in public, let my other friends use you, or we can both use you? Will you agree?” tanong ni Nikola sa akin. Napatigil ako sa paglalakad at parang natulos ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko napaghandaan ang ganoong tanong ni Nikola sa akin at hindi ko rin naisip na gagawin niya iyon sa akin. Na hahayaan niya akong makipag-s-x sa kaibigan niya o dalawa silang makaka-s-x ko. Kung outdoor s-x ay papayagan ko pero hindi ang makipag-s-x sa ibang lalake kasama si Nikola. “Why didn't you answer my question? I don't have a problem if you withdraw from our agreement, but I can't help you with your business problem,” sabi ni Nikola. Hindi ako lumingon kay Nikola at kinuyom ko ang kamao upang alisin ang pangingilabot na nararamdaman ko sa maaring ipagawa niya sa akin. “B-bahala ka. Kung gusto mong gawin iyon sa akin ay wala naman akong magagawa. Kailangan kong iligtas ang negosyo ni Papa kaya lahat ng ipapagawa mo ay gagawin ko,” tugon ko saka tuluyan nang naglakad para iwanan siya. Mabilis akong umakyat sa hagdanan at nagtungo sa kwarto. Dumiretso ako sa banyo at para hindi iyon mabuksan ni Nikola kung sakaling sundan niya ako ay umupo ako sa likod ng pinto saka isinandal ang buong katawan doon. Niyakap ko ang buong katawan ko habang nanlalamig ako. Masiyado nang mababa ang tingin sa akin ni Nikola para ipagamit sa ibang lalake o hindi kaya ay sabay silang gagamitin ako sa kama. “Papa, tulungan mo ako. Huwag mong hayaan na bumagsak ang buong pagkatao ko hanggang sa putik,” hiling ko sa sarili habang tumutulo ang mga luha sa mga mata ko. Wala akong magawa dahil gusto ni Papa na iligtas ko ang kompanya namin kaya magtitiis ako sa anomang gustong ipagawa sa akin ni Nikola. Nikola’s Point of View I ate lunch and stayed in the garden for almost three hours, but Ada still didn't come down from the second floor. She didn't have lunch, and I think she was just in the room, but I don't know what she was doing. I also didn't think of going up to the second floor to follow Ada because I felt that I would be weak when I saw her crying or sad by the insults I said to her. Muntikan na nang makita ko siyang umiiyak sa kotse kaya kinatok ko ang bintana, mabuti na lang ay nakapag-isip ako nang maayos at pinatatag ang sarili ko. Hindi ako maaaring maging mabait kay Ada lalo pa at ang nais lang niya sa akin ay gamitin ako at ang mga katulad na babae ni Ada ay patuloy na gagamitin ang taong may silbi sa kanila hangga’t nakikita nilang kaya nilang kontrolin ang taong gusto nilang gamitin. Ayoko nang maging mahina muli dahil sa isang babae at ayoko nang magamit muli kagaya nang nangyari sa akin noon. Dahil sa babaeng iyon ay muntikan ko na rin tapusin ang buhay ko at kinailangan pang dalhin ako ni Papa sa ibang bansa para sa medication dahil sa matinding trauma ng kalungkutan na dinanas ko. I sighed violently and clenched my fist at the memory of my past. I don't have to remember that painful memory anymore, but I didn't stop either because of Ada. They are the same as that woman who only wants me to be rich and my name and then use me for personal gain even though I have given them too much. Tumayo na ako sa kinauupuan at napagdesisyunang umakyat na ng hagdanan. Plano kong magpalit ng damit sa kwarto at nang makarating ako doon ay naabutan kong nakahiga sa kama si Ada at mukhang nahihimbing. Pumasok ako sa walk-in closet saka kumuha ng damit pangbahay at doon na rin nagbihis bago lumabas. Nilapitan ko si Ada at natitigan ang maamo at magandang mukha ng asawa ko na nahihimbing. Gumalaw si Ada dahilan para maalis ang kumot sa katawan niya at nakita ko ang suot niyang damit na manipis na pantulog. Napalunok ako ng laway dahil bakat na bakat ang mayamang dibdib ni Ada sa suot niya at isa iyon sa bahagi ng katawan ng asawa na gustong-gusto ko. Nilapitan ko si Ada saka hindi napigilang haplusin ang maamong mukha ng asawa habang sinusuyod ko ang kabuuan niya. Hindi ko aangkinin si Ada dahil alam kung hindi niya iyon magugustuhan. Hindi naman ako ganoon kasamang tao na basta na lang angkinin ang asawa na hindi pumapayag o nahihimbing sa pagtulog. Kinuha ko ang kumot at aayusin na sana iyon para matakpan ang katawan ni Ada nang gumalaw muli ang asawa ko at nahila ang kumot at dahil hindi ko iyon napaghandaan ay nawalan ako ng balance at nadaganan ko ng higa si Ada. Nagulat na napadilat si Ada at napatingin sa akin at sa pagkakadagan ko sa kaniya saka biglang dumaan ang matinding takot sa mukha niya at malakas akong tinulak. “No! Don’t hurt me!” natatarantang sigaw ni Ada at saka umupo sa kama at tinakpan ang buong katawan pati mukha. I noticed that Ada's whole body trembled from fear of me. I was about to approach her, but she just looked at me and backed away while tears were still dripping in her eyes. “If you want s-x, I will have s-x with you, but don't hurt me, please,” pakiusap niya sa akin. “I won't hurt you, and I won't have s*x with you now. I just wanted to fix your blanket, but because you pulled it, I was out of balance, so I fell on you. I have no evil plans for you, Ada!” inis na tugon ko sa asawa. Napakagat ng labi si Ada at mukhang unti-unti na siyang huminahon dahil sa sinabi ko saka pinunasan ang mga luha at inayos ang sarili. “What the f-ck happened to you, and why are you acting weird?” tanong ko sa kaniya. Puno pa rin ng lungkot ang mga mata ni Ada habang nakatingin sa akin saka napansin ko na lumunok siya. “M-masama lang talaga ang pakiramdam ko k-kaya ganito ako. Sorry. Hindi ko sinasadya na tulakin ka at pag-isipan ng masama,” paliwanag ni Ada sa akin. Nilapitan ko siya saka hinawakan ang noo niya para pakiramdaman kong may mataas ba siyang lagnat subalit hindi siya mainit kundi nanlalamig ang balat niya. “I'll go downstairs to get you some food. You're awake so that you can eat now,” sabi ko saka tinalikuran siya at iniwanan. Ada seemed affected by what I told her, and maybe she was scared when I said that I would have s-x with her in public, I would let her use my friend, or else we would use her body together. I don't plan to do that because I'm not that kind of person to use Ada's body with other men. Also, I don't want that kind of s-x. Sinubukan ko lang talaga ang katatagan ni Ada sa desisyong paggamit sa akin para maligtas sa paglubog ng kompanya nila at hindi ko akalain na papayag siya. Bumaba ang tingin ko sa kaniya sa naging desisyon niya pero ngayong nakikita ko siyang natatakot ay nagbago ang isip ko. Ayaw lang talagang magpatalo kanina ni Ada kaya pumayag siya pero takot na takot talaga siya na totohanin ko ang lahat ng mga sinabi ko sa kaniya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD