อันธพาลล่ามรัก

บนเตียงสีขาวขนาดใหญ่ถูกใช้เป็นพื้นที่ความระบายใคร่ของ ‘ยกทัพ’ ชายร่างหนาซึ่งกำลังเคลื่อนเอวสอบเพื่อสาดท่อนเนื้อแกร่งใส่คนตัวเล็กไปมา กระทั่งเขาได้สุขสมเสร็จสรรพ ถุงยางอนามัยที่ใช้แล้วถูกโยนทิ้งลงถังขยะจนหมดกล่อง เกมกามก็สิ้นสุดลงทันที ยกทัพขยับตัวผละออกจากคนตัวเล็กอย่างไร้เยื่อใยและไม่มีบทสนทนาใดๆ เอื้อนเอ่ย เขาเพียงแค่ดึงกางเกงที่ไม่ได้ถอดให้เข้าที่ แล้วลงจากเตียงมาหยิบเสื้อขึ้นสวม “พี่ทัพคะ ละ... แล้ว เรื่องของเราจะเอายังไง?” เสียงหวานของหญิงสาวบนเตียงเอ่ย มือเรียวกำผ้าห่มแน่นด้วยท่าทีเขินอาย ดวงตากลมจ้องมองชายหนุ่มตรงข้างเตียงที่กำลังติดกระดุมเสื้อโดยไม่หันมาสนใจเธอด้วยซ้ำ “…อะไรวะ” ยกทัพเปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูข้อความของฮิว มันไลน์มาตามเขาให้ลงไปร่วมงานวันเกิด เพราะวันนี้เขามาร่วมงานวันเกิดเฮียโซ พี่ชายมันนั่นแหละ แต่ดันเจอรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัย ยัยนี่แม่งอยากกินเขา ก็เลยลากมากินบนห้องนอนของมันไง [LINE สัสฮิว] สัสฮิว : มึงรีบลงมาสัด เมียเก่ามึงควงผัวใหม่มาว่ะ ยกทัพ : ใคร? สัสฮิว : คนที่ทำมึงเจ็บแสบไง ยกทัพ : ? สัสฮิว : คิดสิคิด ยกทัพ : วีเนล? สัสฮิว : yes!!! มึงลงมาดูหน้าผัวใหม่เธอแล้วจะร้องว้าวววว “วีเนล” ยกทัพพึมพำเสียงเบา ยกยิ้มขึ้นที่มุมปากโดยไม่รู้ตัว ได้เจอกันเร็วกว่าที่คิดนะ สัสฮิว : แล้วนี่มึงเอาน้องมันเสร็จยัง ยกทัพ : เอาเสร็จแล้ว สัสฮิว : งั้นลงมา ให้เร็วเลย! ยกทัพเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋ากางเกงพลางสาวเท้าหนาไปที่ประตู ทว่าเขาก็ต้องหยุดปลายเท้าลง หันตัวกลับมาดู เพราะเสียงร้องเรียกจากคนบนเตียงที่ดูเหมือนจะร่ำร้องให้เขารับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ “พี่ทัพ เรื่องของเราจะเอาไงคะ” เสียงหวานสั่นเทายังเอ่ยคำถามเดิม “ไม่เอาไง ก็แค่เอาแล้วจบ” เขาตอบออกไป “ไม่เอา มีนไม่ยอม” เธอรีบลงจากเตียงเข้ามากอดลำแขนหนา “ก่อนจะเอากัน ตกลงกันรู้เรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ?” ยกทัพแกะมือน้อยๆ ออกพลางก้มลงคุยกับสาวเจ้าน้ำตาตรงหน้า ดูเหมือนว่าเธอจะน้ำตาคลอเบ้าไปเสียแล้ว “ฮึก! แต่มีนชอบพี่นะคะ” ใครๆ แม่งก็พูดอย่างนี้ แทบทุกคนที่เคยเอา “ฉันไม่ได้ชอบเธอ” แค่เพียงประโยคเดียวเท่านั้นเขาก็เปิดประตูออกไปและปิดมันเสียงดังใส่หน้าอีกฝ่าย ก่อนเดินลงมายังชั้นล่างที่กำลังมีความสุข เฉลิมฉลองงานวันเกิดกันอย่างสนุกสนาน “ไงมึงแจ่มไหม” ฮิวเอ่ยถาม ยื่นแก้วเหล้าสีเข้มที่ชงไว้รอเมื่อครู่นี้มาให้ยกทัพล้างปาก “ธรรมดา” เขาเอ่ยตอบพลางนั่งลงข้างๆ พร้อมวางแก้วและหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดที่ต้นคอหนาลบรอยลิปสติกออกอย่างเบื่อหน่าย บอกว่าไม่ชอบให้ไซ้คอ ยัยเด็กนี่มันก็ไม่ฟัง “ทำหน้ามันๆ แล้วหันไปดูข้างหลัง” “…” ยกทัพหันกลับไปดูด้านหลังตามคำของฮิว ในกลุ่มสาวๆ เขาได้พบกับวีเนล... เป็นเธอจริงๆ แถมข้างกายยังมีไอ้เวรเจ้าสมุทร ศัตรูคู่อาฆาตของเขา เห็นจับมือถือแขนตัวติดกันยิ่งกว่าปาท่องโก๋อีก “ไอ้เหี้ยเจ้าสมุทรเป็นคู่หมั้นยัยวีเนล กูก็เพิ่งจะรู้ตะกี้” “มึงจัดมันหน่อยมั้ย” ถึงมันจะไม่ได้เป็นศัตรูเขา แต่ศัตรูเพื่อนก็เหมือนศัตรูเขาแหละ “เอาดิ” ยกทัพฉีกยิ้มเย็นพลางหันกลับมายกแก้วเหล้าเข้าปาก แววตาคมสีดำดุจซาตานปรากฏความร้ายกายขึ้นมา ก่อนจะเปลี่ยนมานั่งอีกฝั่งเพื่อที่จะได้มองวีเนล ดูเธอมีความสุขเหลือเกิน เห็นแล้วมันน่าหมั่นไส้ ยิ่งพอรู้ว่าเธอกลายเป็นของศัตรู คนอย่างเขายิ่งไม่ยินยอม “ทำไมเธอมางานนี้ได้” “อ่า คงเป็นเพื่อนพี่สะใภ้กูอะ” อ่า เขาพอรู้จักเมียเฮียโซก็คือยัยดีญ่า เพิ่งจะเรียนจบหมอมาหมาดๆ คงจะเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่คณะ เพราะนอกจากเธอยังมีรุ่นน้องที่เรียนหมอสวยๆ อีกเยอะ ทว่าสวยไม่เท่าเธอ ไม่มีใครเทียบเท่าวีเนลเลยสักคน “ไอ้คีลส์ล่ะ?” “ไอ้สัสคีลส์แม่งมัวติดหญิง ไม่ยอมมา” ฮิวว่าพลางก้มมองแชทข้อความของคีลส์ซึ่งตอนแรกบอกจะมาเล่นด้วย แต่กลับไปนอนกกสาวอยู่อีกที่ ยกทัพได้ฟังแล้วก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ดวงตาคมเอาแต่มองไปที่เธอ ให้ความสนใจมากกว่าสิ่งไหน ยิ่งมองเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้เขาหวนไปคิดถึงเหตุการณ์เมื่อหลายเดือนก่อน ครั้งนั้นเขาเคยเล่นเกมบ้าๆ จีบเธอแข่งกับไอ้ฮิวท่ามกลางเสียงยุยงส่งเสริมจากพวกเพื่อนในคณะ เกมนี้ไร้การเดิมพัน เป็นแค่เกมที่เน้นความสนุก ล่าแต้ม ต้องการเพียงชนะเท่านั้น วัดใจกันไปว่าใครเหี้ยสุด และใครมันจะคิดว่าจะเป็นเรื่องราววุ่นวายภายหลัง เมื่อเขาเป็นคนจีบเธอติด ได้เธอ... แถมได้ซิง เหมือนความสัมพันธ์จะไปได้ดี แต่ความลับดันแตกกลางคั่น เรื่องราวที่เป็นแค่เกมมันก็ยุติลง เขาถูกทั้งพ่อทั้งเธอเล่นงาน ...หลังจากนั้นก็ไม่ได้พบกันอีก จนไม่กี่วันนี้เขาเจอวีเนลที่ภูเก็ต เห็นเพียงแวบๆ ว่าเธอไปเที่ยวกับครอบครัว “ไอ้ฮิวลุก” ยกทัพเอ่ยขึ้นพลางขยับกายลุกเดินตามหลังเจ้าสมุทรออกไป ตอนนี้เป็นจังหวะดี เมื่อมันกับวีเนลห่างกัน เขารีบเข้าไปล็อกคอแล้วลากออกมาที่สวนหย่อมหลังบ้านในบริเวณไร้ผู้คน ได้ยินเพียงเสียงเพลงดังออกมาเท่านั้น “พวกมึงมีอะไรกับกู” เจ้าสมุทรถามอย่างหัวเสีย หลังเห็นว่าคนที่มาหาเรื่องก็คือยกทัพ “มึงเป็นแฟนวีเนลเหรอ?” เป็นฮิวที่ถาม ส่วนยกทัพยังคงยืนดูดบุหรี่ในท่าทีสบายๆ “กูเป็นทั้งแฟน เป็นทั้งคู่หมั้น” “แล้วมึงรู้รึเปล่า ว่าเธอเป็นเมียเก่าเพื่อนกู” “รู้ แล้วไงวะ?” เจ้าสมุทรยิ้มเย้ยใส่ยกทัพ “...” มวนบุหรี่ที่ยังคงสูบไม่หมดถูกทิ้งลงบนพื้นหินอ่อนพร้อมเท้าหนาซึ่งสาวเข้ามาประชันหน้า นัยน์ตาคมหรี่ลงต่ำมองแหวนในนิ้วยาว ดูเหมือนจะเป็นแหวนหมั้น เพราะเขาเห็นวีเนลเองก็สวมแหวนนี้อยู่เหมือนกัน “กูขอได้ไหม...” “ขอเหี้ยอะไรของมึง!” “ขอทั้งคน ขอทั้งแหวน” ความจริงเขาไม่ต้องขอก็ได้นะ ฉุดแม่งเลยก็ยังได้ “กูไม่ให้!” “กูจะเอา …กูจะเอาของที่เป็นของกูคืน” มันอย่าหวังว่าจะได้มีความสุข “ถ้าคิดว่าจะเอาไปได้ก็เอาไปสิ” “…” ยกทัพกระตุกยิ้มอ่อน เขาถอยออกมาแล้วกลับเข้ามาในงานต่อ ฮิวขัดใจเล็กน้อย ได้โอกาสที่ไอ้เวรนั่นอยู่คนเดียวทั้งที ทำไมไม่จัดการมันไปเลยวะ แถมที่นี่ยังเป็นบ้านเขาอีก จัดการได้สบายๆ “ทำไมไม่เล่นมันเลยวะ” “ใจเย็น”