Chapter 32 | Confused
Reiri's POV
Bumaba ang tingin ko sa magkahawak naming kamay. Sa isang iglap, pakiramdam ko ay tila idinuduyan ako sa alapaap. Ang saya lang sa pakiramdam. Matagal ko ng hinihiling na mangyari ang ganitong klase ng pagkakataon at hindi ko akalain na matutupad 'yon ngayon.
Natauhan lang ako nang bigla siyang tumigil sa pagkaladkad sa 'kin at siya na rin mismo ang kusang bumitiw. I felt a hint of disappointment because it felt so good to hold those hands of his, that is perfectly fit into mine. I can feel the security and an assurance that everything will be okay.
Grabe. Nahawakan ko pa lang ang kamay niya pero iba na ang epekto sa 'kin.
"Ang akala ko ba walang laglagan? Rei naman, eh. Gusto ko lang ipaalala sa 'yo na malapit ng matapos ang one month deal natin. Kay
