The Billionaire Mafia's Heir

"Floura." Ramdam niya ang labi ng lalaking katabi niya sa sariling leeg, na siyang kinagat-kagat pa. Masakit ang bawat kagat nito na para bang mamumula ito panigurado, gusto man niya itong itulak at pagalitan sa ginagawa nito ay hindi niya magawa. Hindi niya pwede gawin. Nanatili lang siya sa posesiyon niya at hinayaan ito. Sinagot niya ito sa simpleng pag hmm na patanong. "Huwag ka lalabas ng bahay." Paalala nito at lumabas ng kwarto para pumunta ng trabaho. Sa pagsara ng pinto ay tsaka pa lamang niya minulat ang kanyang mga mata at deritso siyang pumasok sa loob ng banyo. Tumingin siya sa salamin at may mga luha na bigla na lamang umagos sa mga mata niya habbang tinititigan ang sariling reflection sa salamin. Magulo ang buhok, malaking eyebags, punit na damit, maputlang mukha, namumulang mata dahil sa kakaiyak at mga namumulang bakat sa ibang parte ng katawan niya dahil sa higpit na pagkakahawak. At sa mga masasakit pa na kagat ng binata. Hindi siya makapaniwala na ang matahimik at maganda niyang mga araw ay nawala na. Tapos na. Dahil sa isang aksidente na nangyari.... 2 linggo ang nakakaraan..... NAGTRATRABAHO si Harry (papa ni Floura) sa seafood restaurant na matagal na niyang pinapasukan, it was a nice afternoon haggang sa ... Merong batang lalaki na bigla na lamang sumuka habbang kumakain. Agad itong sinugod sa hospital mabuti na lamang ay nakaabot ito. Nalaman ng pamilya ng suspek na food poisoning ang sanghi nito. Naging malaking issue ito na agad kumalat kaya merong mga police ang pumunta sa nasabing restaurant.. Sa kasamang palad ay si Harry ang naging waiter sa biktima. Nagpaliwanag si Harry, pati narin ang mga staff, na sa bawat pagkain na kanilang inihahanda ay sinusigurado nilang malinis ito at ligtas kainin pero, syempre hindi iyon naging sapat sa mga pulis para hindi sila mag-inspect sa loob ng restaurant. Ilang oras nag-inspect ang mga police at ang iilang detectives sa boung restaurant, lalong-lalo na sa kusina. Pero, wala silang mahanap na ibedensiya na pinagmulan ng pangyayari. Pinalampasan muna nila ito ngayon dahil gabi narin at meron pa silang ibang case na proproblemahin pero, babalik sila bukas para magtanong sa mga staff at makipag-usap sa manager ng restaurant na kasalukuyan nasa ibang lugar at pauwi na bukas. Nakauwi si Harry sa bahay nila ng anak niyang si Floura. Kukunin niya sana ang susi para sa pintuan ng mapagtanto niyang bukas ito. Siguro nakauwi na ang dalaga niya... Iyon ang pag-aakala niya.. Pumasok nalang siya, at pagkasara niya sa pinto ay dumeritso siya sa kusina para sana uminom ng tubig pero... Nagulat siya ng makitang niyang may apat na lalaking nakashade, with a black tuxedo and black pants at sa gitna nila ay nakaupo ang heir ng pamilyang Blacksmith..... Si Atello Blacksmith. One of the youngest billionaire and most talented person in the world due to his skillfulness. His leadership, fearless and cool expression have charmed many. Hind inaasahan ni Harry na makikita niya si Atello sa loob ng pamamahay niya, tatanungin na sana niya kung bakit ito nandito ng magsalita ito. "Go." He firmly said. Syempre, hindi niya alam kung para saan ang sinabi nitong 'go' kaya nanatili siyang nakatayo. Lumapit ang apat na lalaki sa kanya, na gulat siya ng biglang siyang hinawakan ng dalawang lalaki sa magkabilang braso. Habbang ang dalawa pa ay bigla siyang sinuntok sa tiyan. Ilang beses pa siyang sinuntok-suntok at sinipa-sipa ng dalawa, tsaka palang siya binitawan ng mga ito kung kailan dugguan ang mukha at nanghihina siya. "B-bakit...." Feeling ni Harry ilang minuto nalang ay mamatay na siya dahil sa malalakas na suntok na ibinigay sa kanya. The fact that his bodyguards are big and have muscular body. "a-ano ba ginawa... kung... masama?" Kahit hinang-hina ay nagawa niya parin matapos ang sasabihin niya. Atello look at Harry with a cold look but killing stare, he stand up from the chair and slowly bend closer to him. "You almost killed my youngest." At first, hindi niya ito maintindihan pero, hindi naglaon ay nagulat si Harry sa narinig niya ng masuri niya ang tinutukoy nito... Ang batang na food poison kanina lamang... "Is a relief that he survied it and he's a tough boy pero.. Hindi ko alam kung ano ang kasalanan ng isang inosenteng batang lalaki para lasunin mo." "T-this is a big misunderstanding! dinala ko lang ang order n-nila!" "Yet, you bring the poison to them?" Napatahimik siya sa sinabi nito, tama si Atello. Siya ang nakalason sa bata. Hindi niya ito ipagtatanggi pero, hindi niya iyon alam! "P-pero hindi ko yun alam!" Lalong tumalim ang pananaw ni Atello kay Harry. Walang tao kahit isa man lang ang nagtangkang pag-taasan siya ng boses, except from his mother and Adam. Tumayo siya at sinipa sa tiyan si Harry ng malakas dahilan upang umubo ito ng dugo. "Who told you to raise your voice at me?" Nahihirapan na talaga si Harry huminga, unti-unti narin nangdidilim paningin niya, ng magsalita si Atello. "Before you die, I want you to know something .." Lumapit ito sa tenga niya at bumulong..... "Never bump the heir of the Mafias." Harry was totally shock sa nalaman niya, hindi siya makapaniwala na Mafia ang pamilya nito. Kinuha ni Atello ang baril sa sariling gun pocket at tinutok sa kanya, he was about to accept his fate when he heard the angelic voice of his beloved daugther. "Huwag!" Pumasok si Floura sa loob ng kusina, pagpigil niya sa balak gawin ni Atello. Tumignin ang binata sa kanya gamit lamang ang mata. Expecting that she will come out. Dumating si Floura mula sa trabaho simula ng kausapin ni Atello ang papa niya tungkol sa nangyari sa bunso nito. Lumuhod agad ang dalaga sa harap ng binata at nagsimulang magmakaawa. "Please don't kill him! Wala talaga siyang alam sa nangyari, mabait na tao ang papa ko! He will definitely not do something like that! Please... Gagawin ko lahat! If you want me to pay sa ginawa ng papa ko, I'll do it! Please! I promise I will do everything, just please... Don't kill him... " Lumabas na lahat ng luha na kanina pa niyang pinipigilan simula ng marinig niya at malaman kanina ang sitwasyon ng ama. "F-floura." Ayaw ni Harry makita sa ganung position ang anak niya, naiipit ito dahil lang sa kanya. Nangako siya dito na proprotektahan niya ito kahit anuman ang mangyayari pero, kung titignan ang sitwasyon nila ngayon ay, ang anak ang nagproprotekta sa ama... Ayaw ni Harry biguin ang sariling pangako niya sa anak. "Everything.." Atello said with a thinking expression habbang ibinababa niya ang tutok ng baril, napatingala si Floura sa kanya. "Walang akong maisip." Biglang nanigas si Floura sa narinig niya sa binata, mabilis ang pangyayari, nakatutok na ulit ang baril kay Harry, Narinig niya ang pagtanggal ng safety nito. At that moment.. biglang nawala pag-iisip niya sa katinuan.. "Ako!" Automatiko na sigaw ni Floura, nagulat ang papa niya sa narinig kahit siya ay nagulat din sa sinabi niya pero, wala na siyang ibang maisip, at nasabi niya nadin. "I'll offer my body!" Atello slowly switch his gaze at her, staring.. Huminga muna siya ng malalim. " M-my body, I'll offer it. Kapalit ang kaligtasan ng tatay ko. Palayain mo siya." "That's your offer?" Naguguluhan na si Floura dahil sa sinabi nito.. ano pa ba pwede? Nagisip-isip pa siya pero wala, ng magsalita si Atello. " If you're going to offer your body, you must live in my house." Napatitig siya kay Atello, shocked. "But, you can't bring your father." She was as about to question him why not when he suddenly grab her arm tightly and bring her outside, bago siya tuluyan makalabas ng bahay ay liningon niya ang tatay niyang nakahiga parin sa sahig at parang hindi na humihinga. "PA!" Binuksan ni Atello ang pintuan ng limo car at sapilitan siyang isinakay. Bago paandarin ng driver ang engine, Atello commanded the 4 guys left to take care of her father before they went off to his house. Present... PAGKATAPOS ng nangyari ay hindi na muling nakita ni Floura ang papa niya, ni hindi niya din magawang lumabas man lang ng bahay dahil ayaw siya payagan ni Atello. For her, living with him was curse. He treat her like an animal.. In a short term... Inaabuso siya nito. Nag-ayos siya sa sarili at bumaba papuntang kusina. "Morning." "Morning Iha." Bati ni Yaya Marie sa kanya. Ang nag-alaga kay Atello mula pagkabata nito. 2 linggo palang siya sa mansion ay malapit na agad sa kanya ang mga nagtratrabaho dito, lalong-lalo na kay Yaya Marie. "Breakfast is served." "Salamat." Tinikman niya ang waffle na niluto nito, napangiti siya sa lasa "Masarap." Ngumiti rin ito pabalim saka lumabas ng kusina upang gawin ang ibang gawaing bahay, pagkatapos niya kumain ay naghugas siya ng plato at naupo sa sofa sa sala. Naalala niya bigla ang tatay niya. How she miss him so much.. Kinuha kasi ni Atello ang cellphone niya at itinapon sa kung saan. Hindi niya lubos malaman kung bakit siya nilalayo ni Atello mula sa tatay niya. Tears come falling from her eyes in that thought.. Sa pagod at walang saktong tulog kagabi ay nakatulog siya... "IHA, IHA, HAPON NA." She slowly open her eyes and blink for a few times to clear her vision. She glance at the wall clock hanging above the televison. 4:53am. She slowly sits up. "Gusto mo ba ng maiinom?" "Hindi po Aling Marie." "Sige, kung yun ang gusto mo iha." At umalis na ito para magpatuloy sa sarili nitong gawain. Umupo muna siya ng ilang saglit bago aakyat sana sa taas ng kwarto when the doorbell ring. She looked around to see if there will be someone else to open the door. Pero, wala, siya lang ang nandun. She opened the door, seeing a pale 6-years-old boy in front of her with two bodyguard at his side. "Yes?" She asks. "Atello Blacksmith?" One of the bodyguard asked. "He's at work... Sino po sila?" The two bodyguard was shocked at her question, everyone at the house know them for almost a years, except for her. "This is Atello youngest brother, Adam." The second bodyguard introduce the 6-years-old pale boy. Shocked at what she just heard. Embarrassment filled her just remembering her question at them earlier. "Oh! Please come in." Binuksan niya pa lalo ang pinto, welcoming them. Pumasok sila at naupo sa silya. Binigyan niya ang mga ito ng juice mula sa kusina . One of the boy bodyguards examined her, head to toe. "I can't remember your face in this house." He says. "New maid po ako." "Oh.. my apologies." Hindi siya sure kung sincere ba sinabi nito dahil sa tono ng boses nito. Napatitig siya kay Adam ng bumakas ang main door ng mansion. "Why is a black van parked in FRONT of the gate?" Atello annoyingly yelled as he enters. "Kuya!" Tumayo si Adam at tumakbo payakap kay Atello, he was shocked to see his youngest, hindi niya alam na nakalabas na pala ito ng hospital. "Hey bud! Feeling well already?" Binuhat niya ito at hinalikan sa pisngi. "Hindi ko alam na makalabas kana pala ng hospital." "It was a surprise!" Adam smile at him innocently. "Oh.. is that so?" He smirks at him. While the two is chatting at the living room, She decided to help at the kitchen. "Oh. Iha Floura, bakit?" Tanong ni Yaya Marie. "Tutulong po ako sa pagluluto." "O siya, sige." Napangiti siya sa approval ni Aling Marie. Ilang minuto sila nasa kusina ng mag-desisyon siya na magluto ng waffle para kay Adam. Pumayag naman si Aling Marie dahil, paborito naman din ito ng bata. PAGKATAPOS ng isang oras ay inilapag na deritso sa dining table ang mga pagkain pagkatapos ito maluto lahat, kasama na dito ang waffle. Tinawag na sila Adam at Atello para kumain. "Waffles!" Hiyaw ni Adam ng makita ang waffle sa lamesa, napangiti si Floura sa reaction ng bata. Gusto niya. Napansin ni Atello ang ngiti ni Floura, by the look of her face. He know that she was the one who cooked it, Kinuha niya ang plato ng waffles at linigay sa gilid ng lamesa. Napatingin si Floura kay Atello. "Are you trying to poison him again?" Pabulong na tanong ni Atello sa kaniya para hindi marinig ng bata. Nagulat si Floura sa tanong nito, "Hindi ko magagawa yun!" Kahit sinabi na niya na hindi niya ito magagawa ay kinuha ito ni Atello at palihim na inihulog ang waffles sa sahig. "Clean it." Utos ni Atello, napansin siya agad ng mga katulong. Lahat sila nakatingin sa kanya. Tahimik niya nalang pinulot ang mga waffles na ginawa niya. She bowed, a meaning of leaving at tumungo sa likod ng kusina. Hindi maipinta ang grabe na kalungkutan at kahihiyan ang nararamdaman niya.