Kızgın hissediyordum kızgın ve itiraf etmem gerekirse kırgın. Sürekli o akşamı düşünerek öfkemin yönünü kendime doğru çeviriyordum. O geceye bu kadar çok takılmamam gerektiğini biliyordum fakat aklım tamamen ondaydı. Tam üç gündür onu düşünüyordum. Neden öyle davranmıştı? Hiçbir şey demeden beni öylece bırakıp gitmişti.
"Ellerin buruşacak."
Bakışlarım yanı başımda konuşan Eyşan'a kaydı. "Hı?"
Çenesiyle dalgınca yıkadığım ellerimi gösterdi. "Birkaç dakikadır yıkayıp duruyorsun."
Dalgınlığım yüzünden yüzümü buruştururken uzanıp suyu kapattım. Aklım resmen farklı diyarlara uçmuştu.
"İyi misin? Biraz dalgın görünüyorsun."
Bakışlarım Eyşan'a döndüğünde gözlerinin merakla benim üstümde olduğunu gördüm. Omuz silkerken "İyiyim, sadece yorgunum biraz," demekle yetindim. Açıkçası başka ne tür
