Aklım her ne kadar kabul etmese de cevap ortadaydı. Hem başka ne olabilirdi ki? Tüm kaçmalarının nedeni şimdi karşımda duruyordu. Ve o, benim burada olduğumu bile bile çocuğunu ve yanındaki kadını buraya getirmişti. Bu ayrıntı en az önümdeki manzara kadar canımı acıttı. Ben farkına varmadan onu içime kabul etmişim. Şimdi içim dışarı taşıyordu. Geçmişine bu denli takılmasına bir anlam verememiştim başta. Şimdi olayı tam olarak anlamıştım. Sertçe yutkundum. Çok şey atlatılırdı belki ama bir çocuğu ezip geçemezdim ben. Bakışlarım tekrar o sahneye kayınca Ateş'in boşta kalan elini, yanında ağlayan kadının omzuna koyduğunu gördüm. Birkaç adım geriye doğru sendelerken hastanenin çıkışına yöneldim. Bu çok fazlaydı. Bunu kaldıramazdım. Dışarı çıkıp, sık aralıklarla nefes alırken boşa bir çabayla s
