~Alex~
Nagising ako at parang sasabog ang ulo ko sa sobrang sakit. Parang pelikula sa isip ko ang mga imahe kagabi, nagpakawala ako nang mahabang buntong-hininga at galit na sinuntok ang kama, hindi ako makapaniwalang may lakas ng loob si Elizabeth na umabot ng ganoon. ang pinakamasamang bagay ay ang hindi ko mapigilan na isipin nang paulit-ulit nang marami ang tagpong iyon, sa ngayon kung nandito pa siya, iniisip pa lang ang katawan na iyon, ang bibig na iyon, mas lalo akong tinitigasan. Maaari kong subukang tanggihan ito, sabihin na wala akong nararamdaman, ngunit ang totoo ay kailangan kong gumawa ng isang pagsisikap mula sa aso na huwag dalhin siya sa kama at punan ang lahat ng mga pagnanasa na nagising niya sa akin, at hindi man lang niya kailangan pang sapilitan na pukawin. Ngayon,
